با سفر به این شهر گویا به چندین قرن قبل باز گشته اید… در کیوتو حدود ۲۰۰۰ مکان برای عبادت وجود دارد که هر یک ویژگی های جالب توجه و مخصوص به خودشان را دارند و اکثر این اماکن مقدس نیز به معابد بودا تعلق دارد.

داروما به یکی از شگفت امگیز ترین معابد بودا در کیوتو خواهد رفت؛ معبدی که در آن هزاران مجسمه ی کوچک و بزرگ وجود دارد و چشم انتظار تماشای گردشگران نشسته اند.

مقصد ما معبدی به نام معبد آداشینو ننبوتسا است که در یکی از زیباترین مکان های طبیعی ژاپن قرار گرفته. پیشنهاد می کنیم این سفر تاریخی، هیجانی و طبیعی ما را از دست ندهید.

معبد آداشینو ننبوتسا
photo by Hugo Kempeneer
معبد بودا ژاپن
معبد آداشینو ننبوتسا

چرا بازدید از معبد آداشینو ننبوتسا؟


– از معروف ترین معابد ژاپن است.

– ۸۰۰۰ مجسمه در آن وجود دارد.

– بازدید از این معبد گردشی در میان تاریخ و طبیعت است.

– در میان مردمان آسیایی و بخصوص ایرانی ها گمنام است.

معبد بودا ژاپن
معبد بودا ژاپن

آشنایی با معبد آداشینو ننبوتسا | adashino nembutsu ji

ژاپن بدون شک یکی از زیباترین، خوش آب و هواترین و محبوب ترین کشورها در نزد گردشگران جهان است. آب و هوا و شرایط اقلیمی خوب در ژاپن مناظر و طبیعتی دیدنی و ناب را پدید آورده که می توان ساعت ها در میانشان قدم زد و به گذران عمر نگریست.

مذهب بودا سالها پیش با ظهورش در چین در این کشور نیز رواج یافت و به همین منظور هم اکنون شاهد هزاران معبد بودا در سراسر ژاپن هستیم. آنچه آمارها نشان می دهد در شهر کیوتوی ژاپن حدود ۱۴۰۰ این عدد رو بالا توی مقدمه گفتیم ۲۰۰۰ معبد مخصوص پرستش بودا وجود دارد که به مرور در مطالب جداگانه با آن ها آشنا خواهیم شد.

اما این بار به دیدار معبدی آمده ایم به نام آداشینو ننبوتسا (Adashino Nenbutsu-ji). این معبد محوطه ی بسیار زیبا و چشم نوازی دارد که پر از درختان و گل های رنگارنگ می باشد. با بازدید از این معبد حتما علاوه بر استفاده از طبیعت زیبا با تاریخ و مذهب بودا هم بیشتر آشنا خواهید شد.

این معبد خیره کننده چندین درب ورودی دارد که اغلب از درب ورودی میانی به داخل این معبد می روند. با ورود به داخل این عبادتگاه گویا پای به قصری کهن متعلق به هزاران سال پیش گذاشته اید که هزاران متر محوطه ی سرسبز دارد. در واقع می توان این معبد عظیم را به چند بخش اصلی و مجزا تقسیم نمود. ابتدا حیاط معبد، قبرستان و مکان هایی برای عبادت و از همه مهم تر ۸۰۰۰ مجسمه ی سنگی کوچک که روح بودائیان را در این معبد به جریان انداخته است.

برای رسیدن به قبرستان بودایی که مهم ترین بخش این معبد است باید در میان طبیعت قدم بزنید و از میان راه های پوشیده شده با درختان سر به فلک کشیده ی بامبو عبور کنید؛ بامبوهایی که راه های عبور را شبیه به هزار توهایی حیرت انگیز کرده اند.

خوب است پیش از بازدید از قبرستان معبد آداشینو ننبوتسا کمی با مذهب بودا و عقایدشان آشنا شویم. بودا نام کسی است که آئین بودایی را بنیان نهاد و امروزه نیز به کسی که به درجات بالا و روشنی کامل رسیده باشد، اطلاق می شود. اغلب تصور می کنند که منظور از بودا همان گوتاما بودا یعنی بنیان گذار مذهب است به همین دلیل شبهه پیش می آید که چرا چهره ی بودا در مجسمه هایش بسیار متفاوت می باشد اما از نظر پیروان بودا، بودا لقب افراد بسیاری است.

امروزه پیروان بودا آداب خاصی برای ستایش و بروز احترامشان به بودا انجام می دهند که در سراسر معبد آداشینو ننبوتسا نیز می توانید آثار آن را مشاهده نمایید.

با هم آرام آرام بیشتر با قسمت های مختلف معبد آداشینو ننبوتسا آشنا می شویم تا به گورستان زیبا و هزاران مجسمه ی سنگی برسیم.

معبد بودا کیوتو
معبد بودا کیوتو
معبد بودا کیوتو

بخش های مختلف معبد آداشینو ننبوتسا

همان گونه که اشاره کردیم این معبد بسیار وسیع و زیباست و در فصل های مختلف بخاطر درختان و محیط سرسبزش توجه گردشگران را به خود جلب می کند. برای بازدید از این معبد باید خود را برای کمی پیاده روی آماده کنید زیرا از داخل درب اصلی که وارد شوید دیگر اجازه ی سوار شدن به اتومبیل را ندارید و تنها برای افراد کم توان جسمی کالسکه هایی قرار داده اند تا آسان تر بتوانند از این عبادتگاه دیدن نمایند.

افراد زیادی برای بازدید از قبور موجود در این معبد اینجا را انتخاب می کنند. بیشتر این قبرها بی نام و نشان هستند و اطلاعاتی درباره ی متوفی داخل آن ها موجود نیست.

با داروما همراه بمانید تا آرام آرام به سوی قبرستان و هزاران مجسمه ی موجود در این معبد برویم و راز نهفته در آن ها را کشف کنیم. در نظر داشته باشید که این معبد در فهرست یونسکو به عنوان میراث فرهنگی ژاپن به ثبت رسیده بنابراین با مکانی شگفت انگیز رو به رو هستیم.

۱- مسیر سبز بامبو

یکی از جالب و زیباترین قسمت های معبد آداشینو ننبوتسا درختان بامبوی آن است که نقش مهمی در شهرت این مکان بازی می کنند. هزاران درخت بامبو در محوطه ی این معبد وجود دارند که حس طراوت را به تازه واردها القا می کنند. اگر شما هم از عاشقان درخت بامبو هستید بهترین زمان برای دیدن این بامبوها اوایل سال و فصل بهار است، بخصوص اگر در ساعات ابتدایی روز مراجعه کنید. خوشبختانه همیشه در ابتدای صبح و فصل بهار این معبد بسیار خلوت و سحرآمیز است و می توانید با خیال راحت ساعت ها غرق در زیبایی های جنگل بامبو شوید.

متاسفانه هیچ اطلاعاتی درباره ی تعداد درختان بامبو و کارایی آن ها در این باغ زیبا وجود ندارد و تنها می دانیم که به آن بیشه ی بامبو، جنگل بامبو و یا محوطه ی بامبو گفته می شود. اگر در سطح معبد هم با دقت بیشتری نگاه کنید خواهید دید که از چوب این درختان برای ساخت نرده و حفاظ استفاده شده است.

به کسانی که به عکاسی علاقمند هستند پیشنهاد می کنیم در سفرهایشان به کیوتو این محل پر از بامبو را از دست ندهند زیرا پلکان و راه های پر پیچ و خم مسیر سبز بامبو محلی بسیار مناسب برای عکاسی است.

این مسیر بامبوئی در فصل پائیز بیشترین طرفدار را دارد و کاملا همه چیز لباس رنگی به تن می کند. در زمان های شلوغ اگر با سرعت نرمال و معمولی قدم بزنید حدودا ۱۵ دقیقه زمان لازم است تا از مسیر بامبوئی خارج شوید. با همه ی زیبایی فوق العاده ی این مسیر بامبوئی، معبد آداشینو ننبوتسا را معمولا با ۸۰۰ مجسمه ی کوچکش می شناسند و به توریست های خارجی معرفی می کنند اما بسیاری از جوانان ژاپنی برای گرفتن عکس های عروسی و دیگر مراسمشان به این مسیر پر از بامبو مراجعه می کنند. از مسیر ۵۰۰ متری بامبوها عبور کرده و پس از تماشای طبیعت چشم نواز محوطه به سوی قبرستان خواهیم رفت.

معبد بودا ژاپن
photo by YungFeng Lu
معبد بودا ژاپن
معبد بودا ژاپن

۲- محوطه معبد آداشینو ننبوتسا

محطه و فضای بیرونی این معبد آن قدر زیباست که با قدم زدن در آن فراموش خواهید کرد که به مکانی مذهبی و برای زیارت قبور و دیدن بودا آمده اید. درختان گوناگون و بلند، راه های سنگ فرش شده، عابرانی خوش رو، همه و همه دست به دست هم داده اند تا حیاط خارجی معبد آداشینو ننبوتسا جاذبه ای شود شگفت انگیز و با ابهت. اگر فصل پائیز را برای مراجعه به این معبد انتخاب کرده باشید به راستی با یک نگاه صدها رنگ را در کنار هم خواهید دید. اینجا جایی است که دست خداوند هنرنمایی کرده است.

گذشته از طبیعت خیره کننده در محوطه ی معبد، ماکت های کوچک و گاه به گاه مجسمه های قد کوتاهی را خواهید دید که نمادی از بودا روی آن ها حکاکی شده، برخی از آن ها قدیمی و بعضی دیگر نوساز هستند. گاها می بینید که روی ماکت های چوبی جملاتی به زبان ژاپنی نیز نوشته اند تا آرامش بخش و یادگاری باشد برای عابران.

حتی در مسیرتان تا قبرستان و سالن اصلی معبد آرامگاه هایی از بزرگان بودا نیز مشاهده خواهید کرد که مهمترینشان آرامگاه سوانز یا قوها می باشد.

معبد بودایی ژاپن
معبد 8000 مجسمه
معبد بودا در ژاپن

۳- معبد زنگ | Temple Bell

هزاران مجسمه ی معروف این معبد در محوطه ای شبیه به میدان قرار گرفته اند. پیش از رسیدن به این میدان و در سمت شمالی آن سازه ای وجود دارد که به آن زنگوله یا معبد زنگ گفته می شود. این سازه از چند تیر چوبی تشکیل شده که در میانشان زنگوله ای در وسط زمین و هوا آویزان شده است. از این زنگ برای ترساندن ارواح خبیث استفاده می شود تا روح مردگان در آرامش مطلق باشند.

معبد بودا ژاپن
معبد آداشینو ننبوتسا
معبد آداشینو ننبوتسا

۴- ۸۰۰۰ مجسمه عزادار | ۸۰۰۰ mini gravestones

معبد آداشینو ننبوتسا به دلیل ۸۰۰۰ مجسمه اش صاحب نام و آوازه شده و چهره ای رازآلود به خود گرفته است، اما راز این مجسمه ها چیست و چرا این همه مجسمه را از جنس سنگ و به این شکل در معبد قرار داده اند؟

ماجرا از این قرار است که حقیقتا مهم ترین بخش معبد آداشینو ننبوتسا قبرستان این مجموعه است. پیکر مردگانی که پیرو و حامی بودا بوده اند، اهمیت زیادی برای ژاپنی ها دارند. این همه مجسمه ساخته شده اند تا برای مردگان دعاخوانده و عزاداری کنند.

در ۲۳ و ۲۴ ماه آگوست (شهریور ماه) مراسمی به نام سنتو کویو (Sento-kuyoدر معبد آداشینو ننبوتسا برپا می شود که در آن ۱۰۰۰ شمع و فانوس روشن می کنند تا به این مجسمه ها کمک شود و روح های مرده ها آرام گیرد.

این مجسمه ها به سوی قبرها هستند و با چهره هایی ناراحت در حال شیون و زاری برای از دست رفتگان هستند. با بازدید از این مجسمه ها متوجه می شویم که تا چه اندازه آرامش روح برای پیروان بودا مهم و حیاتی است. در نگاه اول شاید تصور کنید که مجسمه ها ارتشی بزرگ و نظامی هستند و یا در حال پرستش می باشند اما حقیقت این است که آن ها با غمی عظیم رو به رو شده و در حال عزاداری هستند.

معبد بودا ژاپن
معبد بودا ژاپن
photo by Eiji
معبد بودا ژاپن

۵- دیگر سازه های سنگی معبد آداشینو ننبوتسا

در میدان پر از مجسمه ی معبد، سنگ تراشه های دیگری هم می بینیم که در اینجا با هم با آن ها یشتر آشنا می شویم:

* یکی از آن ها مجسمه ی بوداست که بر عزاداری مجسمه ها نظارت دارد. این مجسمه در اغلب فصول سال با خزه پوشیده می شود اما هنوز هم اگر به آن نزدیک شوید می توانید خطوط و ریزه کاری های مجسمه را مشاهده نمایید. این تندیس از همه ی مجسمه های حاضر در این میدان بزرگ تر است و فضای این مکان را به بتکده ای عظیم شبیه کرده است.

* جویبار کوچکی در میان باغ و محوطه ی معبد جاری است که با عنوان رود اموات شناخته می شود. در مکانی که این رود به قبرستان می رسد مجسمه ای ساخته اند که با ظرف هایی کوچک (شبیه ملاقه) می توان از آن آب برداشت و قبور مردگان را شست و شو داد.

* یادواره: اگر به تصاویر میدان مجسمه های سنگی نگاه کرده باشید در ضلع شمالی، سازه ی سنگی بلندی را خواهید دید که یادواره ای برای زنده نگهداشتن یاد بودا و مردگانی است که در این معبد به خاک سپرده شده شده اند. این یادواره کاملا نشان دهنده ی سبک معماری ژاپنی است.

مجسمه مرکزی بودا (واقع در مرکز میدان مجسمه ها)

مجسمه آب برای شستشو

معبد آداشینو ننبوتسا

یادواره

معبد آداشینو ننبوتسا

۶- قبرستان معبد آداشینو ننبوتسا

قبرستان معبد از زیباترین قسمت های این عبادتگاه است. دور تا دور این مکان درختان زیبایی کاشته شده اند که در هنگام وزش نسیم علاوه بر مرده ها، روح زندگان را نیز نوازش می دهند.

شمار قبرهای این قبرستان مشخص نیست اما واضح است که آن ها متعلق به ۱۲۰۰ سال پیش می باشند. امروزه همه ی قبرها با سنگ قبر پوشیده شده اند. در این قبرستان نکته ی جالبی نظر را به خود جلب می کند و آن این که بر بدن مجسمه ی بودا لباس هایی پارچه ای پوشانیده اند. دلیل این کار این است که پیروان بودا به نوعی تناسخ و انتقال روح پس از مردن به جسمی جدید اعتقاد دارند و احتمالا این لباس ها هم نمادی از حفاظت از بدن بودا می باشد.

معبد آداشینو ننبوتسا
معبد آداشینو ننبوتسا
معبد آداشینو ننبوتسا

۷- معبد آداشینو ننبوتسا

مسما در مکانی مقدس همچون اینجا باید معبدی نیز برای عبادت و دعا برای بودا وجود داشته باشد.  معبد آداشینو ننبوتسا ساختمان چوبی و نسبتا کوچکی است که در آن مجسمه ای از بودا به رنگ طلائی قرار داده اند و معتقدان به این آئین به معبد می روند و برای بودا هدایایی می برند و شمع روشن می کنند.

معبد آداشینو ننبوتسا
معبد آداشینو ننبوتسا
معبد بودا ژاپن

تاریخچه معبد آداشینو ننبوتسا

معبد آداشینو و مجسمه های معروفش مربوط به دوره ی هی‌آن (the Heian period) می باشند. از سال ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی را در ژاپن دورهی هی‌آن می گویند. این دوره با شروع  عصر فئودالی به اتمام می رسد. نام دوره ی هی‌آن از هی‌آن کیو برگرفته شده که نشان دهنده ی نام شهر کیوتو می باشد.

مذهب اصلی در دوران هی‌آن تائوئیسم و آیین بودایی بوده است به همین خاطر از این دوران معابد زیادی برای پرستش و عبادت بودا باقی مانده است. در دوره هی‌آن مردمان کیوتو بدن بی جان عزیزانشان را به معبد آداشینو ننبوتسا می بردند و دفن می کردند اما به دلیل این که سنگ قبر مناسبی برای مردگان قرار نمی دادند بیشتر این قبور گم نام هستند.

این معبد را در حدود ۱۲۰۰ سال پیش ساخته اند و در ابتدا به عنوان مکانی برای آموزش روحانیان بودائی و شاخه ی (Shinsyu) مذهب بودا بود. برای ساخت این معبد به کوه نفوذ کرده و راه هایی را روی کوه به وجود آوردند.

معبد آداشینو ننبوتسا
معبد آداشینو ننبوتسا
معبد آداشینو ننبوتسا

تفریح و خلق ساعاتی خوش در معبد

علاوه بر امکاناتی که این معبد در اختیار شما قرار خواهد داد تفریحات دیگری هم وجود دارد که مورد علاقه ی اکثر گردشگران و بازدیدکنندگان معبد آداشینو ننبوتسا قرار می گیرد. نگاه کوتاهی به این تفریحات خواهیم داشت.

عکاسی: محوطه ی معبد آداشینو ننبوتسا شبیه به بهشت است؛ مکانی بینظیر که کوه ها، درختان، هوای خوب و جوی روحانی دارد. همه ی این ها محیط مناسبی را برای عکاسی در تمام فصل ها مهیا کرده است. در فصل بهار می توانید از شکوفه ها و ساقه های سبز بامبو عکاسی کنید. در پائیز تماشاگر رنگین کمان رنگ ها در گیاهان باشید و زمستان هم معبد را پوشیده از برف ببینید و این لحظات را با عکاسی، برای همیشه کنید.

تماشای طبیعت: حس دل اگیز این معبد قابل توصیف نیست اما همین بس که افراد زیادی بیان می کنند با ورود به محوطه معبد احساس آرامش خاصی پیدا می کنند.

عبور از پل: در نزدیکی این معبد پلی به نام (Togetsukyo) وجود دارد که پل چوبی و نسبتا طویلی می باشد. قدم زدن بر روی این پل می تواند از برترین تفریحات موجود برای گردشگران باشد.

دوچرخه سواری: در اطراف این معبد می توانید دوچرخه اجاره کرده و با دوچرخه محیط کوهستانی این مناطق را در نوردید. هزینه ی اجاره دوچرخه حدودا ۱۰۰۰ ین (حدود ۳۹ هزار تومان) می باشد.

پیک نیک: اگر علاقمند باشید می توانید زیر اندازی با خود به همراه داشته باشید و در فضای زیبای این معبد پیک نیک کنید.

پل Togetsukyo

ژاپن

کالسکه سواری

معبد آداشینو ننبوتسا

عکاسی از طبیعت

معبد آداشینو ننبوتسا

امکانات رفاهی برای گردشگران در معبد آداشینو ننبوتسا

این معبد از مهم ترین جاذبه های گردشگری شهر کیوتو به حساب می آید، بنابراین با مراجعه به این مکان گردشگران متعددی را خواهید دید. در این قسمت نگاهی خواهیم داشت به امکاناتی که برای توریست ها در معبد آداشینو ننبوتسا فراهم آمده است.

– درشکه: امکان استفاده از درشکه به جای پیاده روی وجود دارد.

– دستگاه خرید خوراکی: در ژاپن می توانید به وفور دستگاه هایی که امکان خرید خوراکی و نوشیدنی را برایتان فراهم می کنند مشاهده نمایید. جلوی درب ورودی و در سمت بیرونی و خیابان این معبد هم دستگاه برای خرید خوراکی گردشگران وجود دارد.

– خرید سوغات: در محوطه ی ای معبد غرفه هایی وجود دارد که از آن ها می توانید سخنان بودا و رویا و آرزوهای خوب را که روی انواع تکه های کاغذ و چوب نوشته شده اند را خریداری نمایید.

معبد آداشینو ننبوتسا

دیدنی های اطراف معبد آداشینو ننبوتسا

شهر کیوتو از جمله شهرهای ژاپن است که هم از لحاظ طبیعت و هم از نظر جذبه های گردشگری قوی می باشد و صدها مکان دیدنی و گردشگری برای گشت و گذار در این مکان پنهان شده اند. داروما در این قسمت بهترین و معروف ترین مکان های دیدنی این شهر را به شما عزیزان معرفی می کند تا در حین سفر به معبد آداشینو ننبوتسا از آن ها نیز دیدن نمایید. در نظر داشته باشید حدودا یک روز را باید برای گردش در این معبد اختصاص دهید و حتی اگر به سرعت قصد بازدید داشته باشید نیم روز را باید صرف کنید.

  •  پارک کمیما کوئن (Kameyama-koen Park)
  • ویلا اوکوچی سانسو (Okochi-Sanso Villa – Arashiyama)
  • کلبه شعر راکوشیشا (Rakushisha Poet’s Hut)

پارک کمیما کوئن

پارک کمیما کوئن

ویلا اوکوچی سانسو

ویلا اوکوچی سانسو

کلبه شعر راکوشیشا

کلبه شعر راکوشیشا

منبع: کارناوال

یکی از معروف‌ترین معابد ژاپن، معبد «کیومیزو درا» (Kiyomizu Dera) به معنی «آب پاک» است. این معبد در سال ۷۸۰ میلادی در کیوتو ساخته شد و هنوز هم به عنوان یک معبد بودایی ژاپنی فعالیت می‌کند.

اگر چه کیومیزو درا در سال ۷۸۰ بنیان نهاده شد، اما مجموعه‌ معبدی که امروزه شاهدش هستید در سال ۱۶۳۳ توسط سومین شوگان «توکوگاوا» (Tokugawa) مورد بازسازی قرار گرفت. انعکاس معماری این معبد را در بسیاری از معابد سر تا سر ژاپن می‌توان شناسایی کرد. کیومیزو درا در سال ۱۹۹۴ به فهرست میراث جهانی یونسکو افزوده شد.

دیدنی‌های کیومیزو درا

این معبد در دامنه تپه‌ای بسیار زیبا و دیدنی در شرق کیوتو واقع شده است. خیابان باریکی که به سمت معبد می‌رود پر از مغازه‌های سوغاتی فروشی، رستوران و مسافرخانه‌های سنتی ژاپنی بوده و در حوالی آن نیز می‌توانید غذاهای سنتی خوشمزه‌ای را تهیه کنید. در این مکان فروشندگان دوره‌گردی را می‌بینید که به شما طلسم، عود و «اومیکوجی» (O-mikuji) یا همان ورق‌های طالع‌بینی را پیشنهاد می‌کنند.

معبد کیومیزو درا - کیوتو

تالار اصلی کیومیزو درا وقف «کانون» (Kannon)، الهه شفقت و مهربانی بودایی‌ها شده است. اینجا به خاطر ایوانی با ۱۳۹ ستون چوبی شهرت دارد که رو به تپه قرار داشته و مناظر شگفت‌انگیزی از شهر را به شما هدیه می‌کند. مناظر و محوطه معبد به ویژه در فصل‌های بهار و پاییز بسیار دیدنی هستند. در دوران «اِدو» خرافه‌ای وجود داشت که می‌گفت اگر کسی بتواند بعد از پریدن از تراس این معبد جان سالم به در ببرد، آرزویش برآورده می‌شود. از بین ۲۳۴ پرشی که به ثبت رسیده حدود ۸۵ درصد آن‌ افراد زنده ماندند!

معبد کیومیزو درا - کیوتو

در زیر تالار اصلی، آبشار «اوتوا نوتاکی» (Otowa no taki) قرار دارد که نامش به معنای «صدای پرها» بوده و از آن سه کانال آب به سمت دریاچه می‌روند. بازدیدکنندگان معبد، فنجان‌های فلزی خود را با آب آبشار پر کرده و به نیت سلامتی، طول عمر و خرد آن را می‌نوشند. بنا به سنت اعتقاد داشتند اگر کسی حریص بوده و از آب هر سه کانال بنوشد گرفتار بدشانسی خواهد شد. در واقع فقط نوشیدن از آب دو کانال مجاز بود.

معبد کیومیزو درا - کیوتو

در مجموعه معبد، زیارتگاه‌های متعددی وجود دارند که از این میان می‌توانیم به طور ویژه به «جیشو-جینجا» (Jishu-jinja) اشاره کنیم که وقف خدای عشق و جفت مناسب شده است. در نزدیک این زیارتگاه دو صخره وجود دارد که در فاصله ۱۸ متری از هم واقع شده و گذشتگان اعتقاد داشتند اگر کسی بتواند با چشمان بسته از روی یکی تا دیگری راه برود عشق خود را پیدا خواهد کرد. اگر لازم بود کسی در این میان به فردی که در حال عبور است کمک کند این به معنی نیاز به وساطت فرد سوم برای رسیدن به معشوق بود.

معبد کیومیزو درا - کیوتو

یکی از قسمت‌های جالبی که قبل از ورود به محوطه اصلی معبد باید امتحان کنید، «تای نای مگوری» (Tainai-meguri) است که ورودی آن روبه‌روی ورودی اصلی معبد قرار دارد. با ورود به این مکان به طور نمادین وارد زهدان بخش مؤنث وجود بودا شده و زمانی که در تاریکی به سنگ مخصوص می‌رسید باید آن را به طرفی چرخانده و یک آرزو کنید!

معبد کیومیزو درا - کیوتو

با استفاده از ایستگاه قطار کیوتو و یا یک سفر ۱۵ دقیقه‌ای با اتوبوس می‌توانید به معبد کیومیزو درا برسید. برای این کار باید در ایستگاه‌های «کیومیزو-میشی» (Kiyomizu-michi) یا «گوجو-زاکا» (Gojo-zaka) پیاده شده و از آنجا نیز یک مسافت ۱۰ دقیقه‌ای را پیاده تا معبد بالا بروید.

 

 

 

جزیره میاکو یا میاکوجیما (宮古島) واقع در ۳۰۰ کیلومتری جنوب جزیره اصلی اوکیناوا و در ۱۰۰ کیلومتری شمال جزایر یائه یاما قرار دارد. این جزیره دارای یکی از بهترین سواحل ژاپن است و به علت دارا بودن صخره های مرجانی؛ بعنوان یکی از مقاصد عالی برای غواصی سطحی به شمار می رود. این جزیره دارای آب و هوای گرمسیری و معتدل می باشد.

میاکو یکی از چهارمین جزایر بزرگ اوکیناواست. در این جزیره هیچ تپه یا کوه های بزرگی وجود ندارد و عمدتا از مزارع نیشکر پوشیده شده. میاکو دارای چند شهر است که از جمله آنها هیرارا بزرگترین طیف از رستوران ها و کافه ها را داراست
در سراسر جزیره هتل ها و مجتمع های مسکونی یافت می شود. برخلاف دیگر بخش های اوکیناوا ؛ میاکو خالی از مارهای هابو است.

گویا چانپورو & نودل سوبا ، دوتا از معروف ترین غذاهای اوکیناوا و همینطور پر طرفدار بین مردم اوکیناوا هستند.

 

سواحل

معروف ترین جاذبه ی میاکو ؛ سواحل آن است. سواحل ماسه ای زیبا برای شنا و آرامش وجود دارد که از صخره های مرجانی پوشیده شده است. درحالی که در همه ی روزهای سال سواحل باز هستند اما بهترین زمان برای سفر ؛ از ماه آوریل تا نوامبر (اواسط فروردین تا اواخر بهار) می باشد که دمای هوا بطور مداوم به ۲۵ درجه می رسد و آب بسیار گرم است.هنگام لذت بردن از سواحل؛ مراقب باشید موج های قوی شما را به دام موجودات سمی مانند عروس دریایی ها نیندازد. شایع ترین زمان آن از ژوئن تا اکتبر است. (اواسط خرداد تا اواخر آبان)
اگرچه نیش زدن آنها نادر است ؛ اما اگر اتفاق افتاد ، باید روی جای نیش سرکه بریزید؛ هرگونه مو یا چیز خارجی را بردارید و به سرعت بدنبال کمک پزشکی باشید ، زیرا اگر درمان نشود ؛ ممکن است خطر جدی داشته باشد.

 

 

ساحل مائه هاما •••

همچنین به عنوان یوناها-مائه هاما شناخته شده است. این ساحل سفید شنی در گوشه جنوب غربی میاکو قرار دارد که معمولا جزو بهترین سواحل ژاپن رتبه بندی می شود. این ساحل هفت کیلومتر وسعت دارد و برای شنا و سایر ورزش های آبی مناسب است. و ساحل نیز برای غروب های زیبایش شناخته می شود.

 

 

ساحل یوشینو •••

همچنین به عنوان یوشینو کایگان شناخته می شود. این بهترین ساحل میاکو برای غواصی است. هنگام ورود به آب ؛ رقص دسته جمعی ماهی های رنگارنگ شما را احاطه می کند. چند گام جلوتر، با پیچ خم های صخره های مرجانی دیدنی و جذاب مواجه خواهید بود که زندگی دریایی را به شما نشان می دهد.


 

ساحل سون یاما ••

سون یاما یکی دیگر از سواحل زیبای میاکو است با شن و ماسه های سفید و آبهای آبی روشن و سازه های سنگی روشن پوشیده شده است.در یک پیاده روی کوتاه در شن و ماسه های ساحل ؛ به پارکینگ خواهید رسید


رتبه بندی:    ••• بهترینه بهترین ها    •• بهترین ژاپن     یکی از برجسته ها
.
.
.
.

جاذبه های دیگر

میاکو علاوه بر سواحل؛ غواصی و شنا ، طیف وسیعی از جاذبه های دیگر را شامل می شود. از جمله زیبایی های طبیعی و فرهنگی و چند پل زیبا متصل به جزایر همسایه

 

فانوس هیگاشی هنازاکی

زمان باز بودن: ۹:۰۰ تا ۱۶:۰۰
فانوس هیگاشی-هنازاکی در جنوب شرقی میاکو قرار دارد. در حدود دو کیلومتر جلوتر ؛ شبه جزیره با یک فانوس دریایی زیبا مزین شده است.

 


 

 

قبرستان تویومیا

آزادانه قابل دسترسی است
قبرستان تویاما در مرکز هیرارا ؛ واقع درنزدیکی بندر می باشد. قبرستان تویاما در گرامی داشت ناکاسونه تویاما (رهبر میاکو در قرن شانزدهم) و فرزندان او، در یک سبک منحصر به فرد ساخده شده است و یک گنجینه ملی محسوب می شود.

 

باغ گیاه شناسی گرمسیری

آزادانه قابل دسترسی است
باغ گیاه شناسی میاکوجیما یک پارک بزرگ برای تفریح و مطالعه گیاهان گرمسیری در میاکو می باشد. این باغ دارای چندین مسیر پیاده روی است که توسط بیش از ۱۶۰۰ نوع گیاه شامل درختان، بوته ها و گل ها از میاکو، هاوایی، تایوان و جنوب شرقی آسیا احاطه شده است.

 

پل های ایکما و کوریما

به راحتی با ماشین، موتور سیکلت، دوچرخه و یا پای پیاده روی می شود
میاکو به دو جزیره ی کوچکتر همسایه خود با دو پل زیبا متصل شده است.
نوک شمالی میاکو، پل ۱٫۴ کیلومتری ایکما اوهاشی ، میاکو را به جزیره ی ایکما وصل می کند. درحالی که در جنوب غربی ، پل ۱٫۷ کیلومتری کوریما، میاکو را به جزیره ی کوریما متصل می کند.

رتبه بندی:    ••• بهترینه بهترین ها    •• بهترین ژاپن     یکی از برجسته ها

 

در سرتاسر “ساحل ژاپن” صدها سنگ‌نوشته که از آنها با عنوان “سنگ‌های سونامی” یاد می‌شود، وجود دارد که روی‌ هر یک پیام‌های هشدار، پند و اندرز حک شده است. با کجارو همراه باشید.

روی سنگی یک متری در دهکده‌ی “آنیوشی” در استان ایواته‌ی ژاپن چنین نوشته شده است:

خانه‌هایی که در ارتفاع بلند ساخته شده‌اند، مایه‌ی آرامش و آسایش فرزندان ما خواهند بود. فاجعه‌ی سونامی‌های بزرگ را به خاطر داشته باشید و هیچ خانه‌ای، پایین‌تر از این ارتفاع نسازید.

کسانی که به پند و توصیه‌ی اجداد خود عمل کردند، توانستند روستای کوچک و ۱۱ خانواری خود را از شر سونامی کشنده که در سال ۲۰۱۱ و در “ساحل‌ ژاپن” اتفاق افتاد، نجات دهند. امواج سونامی درست در ۹۰ متری زیر این سنگ‌نوشته متوقف شدند.

در سرتاسر “ساحل ژاپن” صدها سنگ‌نوشته که از آنها با عنوان “سنگ‌های سونامی” یاد می‌شود، وجود دارد که روی‌ هر یک پیام‌های هشدار، پند و اندرز حک شده است. قدمت این سنگ‌ها در بعضی موارد به بیش از ۶۰۰ سال نیز می‌رسد. این سنگ‌ها که بعضی از آنها تا ۳ متر طول دارند، همگی به نوعی دارای هشدارهای ابتدایی برای ژاپن هستند؛ چرا که همه می‌دانیم سواحل طویل ژاپن عمدتا روی خطوط گسل قرار دارند که همین امر منجر به وقوع زلزله و سونامی‌های بسیاری طی قرون مختلف در این منطقه شده است. بیشتر این سنگ‌نوشته‌ها حاوی این پیام هستند که به‌ هنگام وقوع زلزله، همه‌ چیز را رها کرده و به مناطق مرتفع بروید. برخی سنگ‌های دیگر نیز مانند سنگی که در روستای آنیوشی یافت شد، مکانی مشخص را برای خانه ساختن و یا نساختن تعیین کرده‌اند. سنگ‌های بسیاری نام قربانیان و یا تلفات جانی امواج کشنده‌ی سونامی را به‌ عنوان یک یادآوری تلخ، روی خود دارند. متاسفانه در هیاهوی زمانه‌ی مدرن، بسیاری از هشدارهای این سنگ‌ها به فراموشی سپرده شده‌اند. طبق گفته‌ی محققان محلی، فقط تعداد انگشت‌شماری از روستاها، مانند آنیوشی این هشدارها را جدی گرفته و خانه‌هایشان را در مکان‌های مرتفع ساختند.

سونامی

برخی دیگر نیز بعد از پایان جنگ‌ جهانی دوم، با رشد سریع شهر در کرانه‌های ساحلی، این موضوع را نادیده گرفتند. حتی جوامعی که به ارتفاعات بلند نقل مکان کرده بودند، در نهایت باز هم به کنار دریا بازگشتند تا به قایق‌ها و تورهای ماهیگیری خود نزدیک‌تر باشند.

بسیاری از این شهرها به‌ همراه صدها مایل ساحل، در ۱۱ مارس ۲۰۱۱ از بین رفتند.

روی سنگی در شهر ساحلی “کسن‌نوما” این‌گونه نوشته شده است:

همیشه برای سونامی‌های پیش‌بینی‌نشده آماده باشید. زندگی را بر دیگر خواسته‌ها و ارزش‌هایتان مقدم شمارید.

کسن‌نوما در سونامی سال ۲۰۱۱ یکی از شهرهایی بود که بیشترین صدمات را به خود دید. کشتی‌ها و قایق‌هایی کنار ساحل، با قدرت به خانه‌های کسانی که هشدارهای سنگ‌نوشته را نادیده گرفته بودند، برخورد کردند.

اما موضوع برای روستای آنیوشی طور دیگری بود. این روستا، مکانی مستحکم بود که توصیه‌های اجدادش را سرلوحه‌ی کار خود قرار داده بود. بعد از این‌که دو سونامی این روستا را کاملا در هم شکست، روستاییان این سنگ و ۳۰۰ سنگ دیگر را که حاوی هشدارهای سونامی بود، در سرتاسر “ساحل ژاپن” نصب کردند. اولین سونامی در سال ۱۸۹۶ اتفاق افتاد و فقط دو نفر از آن جان سالم به در بردند. دومین سونامی نیز در سال ۱۹۳۳ رخ داد که چهار بازمانده بر جای گذاشت.

وقوع سونامی‌های پی‌در‌پی، بسیاری از این سنگ‌ها را از بین برده است. در برخی از مکان‌ها، سنگ‌های یادبود جدیدی برای جایگزینی با سنگ‌های قبلی ساخته شدند که دربردارنده‌ی هشدارهای سونامی بودند.

سونامی

 

سونامی
سنگ‌نوشته‌ای حاوی هشدار سونامی در هونشو

 

سونامی

بازگشت امپراتوری میجی (Meiji) به قدرت در سال ۱۸۶۸ به کمک جنگ‌سالارانی ممکن شد که فرمانروایان واقعی ژاپن بودند و امپراتوری میجی را تثبیت کردند. همراه با این استقرار مجدد، تغییرات زیادی به وجود آمد، مثل ایجاد یک ارتش مدرن به سبک غربی در سال ۱۸۷۳ که متشکل از سربازان وظیفه بود. سامورایی‌های معروف باوجوداینکه ۱۰٪ از جمعیت ژاپن را تشکیل می‌دادند و قدرت بالایی داشتند، این حق را که تنها نیروی مسلح کشور باشند از دست دادند. آن‌ها حتی دیگر حق حمل شمشیر در مکان‌های عمومی را نیز نداشتند.

به‌افتخار این جنگجویان نجیب، سایت Bored Panda مجموعه‌ای از عکس‌های رنگ‌آمیزی شده‌ی سامورایی‌ها را جمع‌آوری کرده که همگی بین سال‌های ۱۸۶۳ تا ۱۹۰۰ که سال‌های تاریک حکمرانی سامورایی‌ها بود، گرفته‌شده‌اند. ازآنجایی‌که بعید است که امروز حتی یک سامورایی هم وجود داشته باشد، این فهرست برای همیشه بسته‌شده است. اما خوشحال می‌شویم که نظر سامورایی‌ وارانه‌تان را درباره‌ی این عکس‌ها به ما بگویید!

سامورایی

آخرین سامورایی

ساموراییها

سامورایی

آخرین سامورایی

ساموراییها

سامورایی

 

ساموراییها

سامورایی

سامورایی ها

آخرین سامورایی

سامورایی

آخرین سامورایی

سامورایی

به مزدوران مخفی در دوراه ژاپن فدرال نینجا یا شینوبی میگفتند که تخصصشان در مبارزات غیرمرسوم بود. نینجاها معمولا برای جاسوسی، نفوذ، قتل و گاهی هم برای مبارزات مستقیم استخدام میشدند.
آنان در کشور چین دست به هر کاری میزدند که بعد از فروپاشی نینجاها در چین و فرار آنها به ژاپن در کوههای سوزاکا اقامت گزیده و به تعلیم و تجدید قوا پرداختند
در دوران امپراطوری ژاپن که نظام فئودالی حکومت می کرد ، سامورایی ها که وظیفه جمع آوری مالیات را بر عهده داشتند ،کسانی را که حاضر به پرداخت مالیات نبودند یا توان مالی نداشتند می کشتند و یا شکنجه می دادند .

مردم یکی از روستا هایی ( روستای ایگا کوگا ) که بار ها مورد شکنجه و قتل قرار گرفته بود تصمیم می گیرند به جنگ با سامورایی ها بپردازند .

روش جنگی

ماهیت مرموز نینجاها، در قرن اخیر توجه مردم ژاپن و سپس کل دنیا را جلب کرد و آن را به بخشی از فولکلور و افسانه‌های ژاپن تبدیل کرد. نتیجه این افسانه‌سازی، مشکل‌تر شدن جدا کردن افسانه از واقعیت بود تا حدی که قابلیت‌های فراطبیعی مثل نامرئی شدن و راه رفتن روی آب، به نینجاها نسبت داده شد و این شخصیت، به شکل فیلم و داستان به فرهنگ عامه تمامی جهان، راه یافت. از واژه نینجوتسو برای توصیف فعالیت‌های مختلف نینجاها استفاده می‌شود.

نینجاها با رنگ لباس تیره خود و پوشیدن نقاب همواره نمادی از ترس و دلهره برای ساموراییها مطرح بوده‌اند. برعکس سامورایی‌ها که از سلاح کاتانا به عنوان سلاح اصلی خود استفاده می‌کردند، نینجاها هر ابزاری را که می‌توانستند برای رسیدن به هدف خود به کار گیرند به عنوان سلاح در نظر می‌گرفتند. این تنوع در بکار گیری سلاح از آنان مبارزانی مخوف و راز آلود ساخته بود. شاید معروف ترین سلاح یک نینجا شورایکن یا ستاره نینجا باشد که تقریبا نماد این افراد یا این هنر نیز شده‌است. ستاره نینجا یا شورایکن سلاحی بود که از فاصله به طرف دشمن پرتاب می‌شد و با زخمی کردن یا کشتن حریف و دشمن او را از مقابله با نینجاها باز می‌داشت. توانایی این افراد در جاسوسی در گرو تغییر چهره و استتار آنها بود که ایشان از کودکی آنرا فرا می‌گرفتند و اساتید این هنر بودند.

Toyokuni_ninja

تاریخچه

تاریخ پیدایش نینجاها چندان مشخص نیست اما بسیاری از منابع به حوالی قرن ۱۴ اشاره می‌کنند. و لغت «شینوبی» نیز تا قرن ۱۵ دیده نشده‌است.

در افسانه‌های ژاپنی آمده که نینجاها از نسل هیولایی هستند که نیمی انسان و نیمی کلاغ بود. بر اساس بیشتر منابع تاریخی نینجاها به تدریج خود را به عنوان نیروی مخالف همتایان طبقه بالاتر خود یعنی سامورایی‌ها در دوران حکومت فئودال‌ها بر ژاپن مطرح کردند و تکامل این هنر رزمی بین قرن ششم تا نهم میلادی در ژاپن اتفاق افتاد. پس از سقوط امپراطوری تانگ در چین در سال ۹۰۷ میلادی، تعدادی از فرماندهان نظامی چینی به ژاپن آمدند و تاکتیک‌ها و نظریات جدید جنگی را با خود به این جزیره آوردند. در دهه ۱۰۲۰ میلادی هم راهبان بودایی چینی وارد ژاپن شدند و دانش پزشکی و نظریات جنگی خود را هم که بسیاری از آن‌ها از هند ریشه گرفته و در تبت و نقاط مختلف چین تکامل یافته بود به ژاپن آوردند و روش‌های خود را به راهبان جنگجوی ژاپنی و اولین طایفه‌های نینجا آموختند. دایسوکه توگاکوره سامورایی خلع‌شده، و کاین دوشی راهب جنگجوی چینی، نخستین نینجاهایی بودند که برای اولین بار قواعدی را برای این هنر رزمی تدوین کرده و جانشینان دایسوکه نیز نخستین نینجا ریو یا مدرسه نینجوتسو را با نام توگاکوره ریو تاسیس کردند. نینجوتسو به این ترتیب رقیبی برای مکتب بوشیدو سامورایی‌ها شد. سامورایی‌ها وفاداری و شرافت را بر هر چیز مقدم می‌داشتند و بوشیدو سیستم رزمی آن‌ها بسیار اصیل و منسجم بود اما روش‌های جنگی آن‌ها همیشه کارآمد نبود. برتری نینجاها درست در همین مسئله بود. نینجاها انجام ماموریت به هر شکل ممکن را بر هر چیز مقدم می‌داشتند. حمله ناگهانی، مسموم کردن، فریب و جاسوسی از نظر سامورایی‌ها ناجوانمردانه بود اما از روش‌های اصلی رزمی نینجاها محسوب می‌شد.

در حال حاضر هنر رزمی نین جوتسو در جهان زیر نظر سوکه ماساکی هاتسومی دنبال می‌شود. جناب هاتسومی این هنر دیرین را دوباره زنده کرده و به عنوان استاد بزرگ نه مدرسه و مکتب (ریو) نین جوتسو ژاپن مورد پذیرش قرار گرفته‌اند. این نه مدرسه که با اسامی: توگاکوره ریو، کوتو ریو، گیوکو ریو کوشی جوتسو، کوکی شیندن ریو، تاکاگی یوشین ریو، کومو گاکوره ریو، گیو کوشین ریو، شیندن فودو ریو، گیکان ریو شناخته می‌شوند همه تحت نظر و مدیریت هاتسومی به آموزش اصول نین جوتسو در قالب ۱۸ هنر رزمی نین جوتسو می‌پردازند. این رشته از هنرهای رزمی در بسیاری از کشورها از جمله ایران به عنوان یک رشته ورزشی شناخته شده‌است و طرفداران بسیاری دارد.

http://daruma.info/wp-content/uploads/2018/12/key-4.jpg

کفش نینجا ها

شاید تا به حال از شکل کفش های نینجا ها تعجب کرده باشید و پیش خود فکر کرده اید چرا کفش نینجا ها بین انگشت شصت پا و دیگر انگشتان فاصله می گذارد.

شکل خاص کفش های آنان دلایل خاص خود را دارد :

۱-آنان وقتی می خواستند از جایی با طناب بالا بروند طناب را لای انگشت شست و چهار انگشت دیگر پا می گذاشتند و بالا می رفتند
۲-آن ها شمشیر خود را لای انگشتان خود میگذاشتند و خونی که روی آن بود را تمیز می کردند
۳-آن ها در لای انگشتان خود اسلحه نگه می داشتند و با ضربه پا به حریف صدمه می زدند
۴-مهم ترین دلیل اینکه وقتی آنان روی پنجه پای خود راه می رفتند جای پای آنان مانند جای پای حیوانات میشد و کسی به آنها شک نمی کرد
و اینک توجه شما را به دیدن سلاح های مرگبار و ابزار آلات آنها جلب می نمایم

سامورایی () نجیب‌زادگان نظامی و افسر کاست در قرون وسطی و عصر جدید نخستین ژاپن بودند. در ژاپن، به آنان معمولاً بوشی (武士) یا بوک (武家) گفته می‌شود. ویلیام اسکات ویلسون، مترجم زبان ژاپنی معتقد است که: «در زبان چینی، حرف 侍، در اصل فعلی است که معنای «ماندن» یا «یاری کردن»، در سطوح عالی اجتماعی را می‌رساند، و ریشهٔ آن، اصطلاح ژاپنی سابوراو است. در هر دو کشور چین و ژاپن، این کلمات به معنای «به ملازمان نجیب‌زادگان» اشاره دارد و تلفظ آن در زبان ژاپنی، به سامورایی تغییر شکل یافته است. بر اساس دیدگاه ویلسون، کلمهٔ سامورایی برای نخستین بار در اثر گزیده‌هایی از اشعار سلطنتی نخستین، اثر کوکین واکاشی (۹۰۵–۹۱۴) در اوایل سدهٔ دهم میلادی آورده شده است.

در اواخر قرن دوازدهم، اصطلاح سامورایی بطور مترادف بوشی بکار می‌رفت و در ارتباط با جنگاوران رده‌های میانی و عالی استفاده می‌شد. سامورایی‌ها معمولاً به یک طایفه یا لرد منتسب بودند، و به عنوان افسران تاکتیک نظامی و استراتژی بزرگ تحت تعلیم قرار می‌گرفتند. این افرای پیرو مجموعه ضوابطی بودند که بعدها بوشیدو نامیده شدند. گرچه تعداد سامورایی‌ها کمتر از ۱۰٪ جمعیت ژاپن بود، اما آموزه‌های آنان را همچنان می‌توان هم در زندگی روزمرهٔ مردم ژاپن و هم در هنرهای نظامی ژاپنی امروز مشاهده کرد.

 پیشینه

اولین استفاده از جنگجویان اجیر شده در تاریخ ژاپن به اواخر دهه هشت و اوایل دهه نه میلادی برمیگردد … امپراطور کامو، امپراطور وقت ژاپن تصمیم گرفته بود که حکومت خود در هِنشوی شمالی که بزرگترین و پر جمعیت ترین جزیره ژاپن میباشد را افزایش و مستحکم بسازد
اما جنگجویانی که برای شکست دادن گروه سرکشی به نام اِمیشی که در هنشو قصد انقلاب کرده بودند به خاطر کمبود شخصیت و مهارت های جنگی در انجام وظیفه خود ناکام بودند …امپراطور کامو گروه جدیدی از مبارزان را تعلیم و تربیت کرد و به آنها لقب شوگون را داد، این جنگجویان که در استفاده از شمشیر و کمان مهارتی بی نظیر داشتند خیلی زود به ابزار مورد علاقه امپراطور کامو برای مقابله با انقلابیون و سرکشان تبدیل شدند …
این اولین استفاده از جنگویان اجیر شده که مهارتی بالاتر از بقیه جنگجویان داشتند در تاریخ ژاپن بود، هرچند که در ابتدا آنها را شوگون صدا میکردند اما این عبارت فقط یک لقب موقت بود …چیزی نگذشت که امیران و فرماندهان محلی در سرتاسر ژاپن سامورایی ها را تعلیم و تربیت میکردند و از آنها برای پیشبرد اهداف جنگی خود استفاده میکردند …

 آیین تربیت

جنگجویان سامورایی خود را پیرو “راه و رسم سامورایی” و یا بوشیدو میدانند، بوشیدو ترکیبی از تعالیم نفسانی، جسمانی و ارزش های اخلاقی است که بر اساس شرافت، وفاداری و سرسپردگی به آموزگار و استاد خویش تا پای مرگ ریخته شده است، اصول و معیار بوشیدو در طی تاریخ هرگز به صورت مکتوب نبوده و سینه و به سینه و نسل به نسل منتقب شده است، برخی از محققین بوشیدو این راه و رسم را شامل هشت رکن اصلی میدانند :

  1. وفاداری: دلاور نسبت به فرا دست خود، به ویژه امپراتور وفادار است.
  2. حق شناسی: دلاور نسبت به وطن خود و امپراتور حق شناس است.
  3. رشادت: دلاور در راه وطن و خدمت به امپراتور از جان خود نیز دریغ نمی‌کند
  4. عدالت: دلاور در انجام وظیفه عادلانه رفتار می‌کند.
  5. صداقت: دلاور از بیم اذیت و آزار دروغ نمی‌گوید.
  6. ادب: دلاور در هر حالتی حتی نسبت به دشمن خود مؤدب است.
  7. متانت: دلاور حتی در حالت هیجان روحی، متانت خود را از دست نمی‌دهد و عواطف خود را ظاهر نمی‌سازد.
  8. شرافت: دلاور یا باید شرافتمندانه بجنگد و پیروز شود و یا جوانمردانه خود را بکشد.

از اینرو میتوان گفت شرافت و مردانگی مهم ترین اصول راه سامورایی است به همین دلیل این جنگجویان همیشه با خود دو شمشیر را حمل میکردند یک شمشیر بلند (کاتانا) و دیگری شمشیر کوتاه یا خنجر (تانتو) که اولی برای مبارزه و دیگری برای خودکشی به هنگام شکست استفاده میشده

 پوشش سامورایی

سامورایی ها بی شک ستارگان راک زمان خود بودند !! طولی نکشید که مُد و طرز لباس پوشیدن آنها در سرتاسر ژاپن به محبوبیت خاصی دست پیدا کرد هر چند خود سامواریی ها برای تحت تاثیر قرار دادن دیگران لباس نمیپوشیدند !!‌


تمامی جنبه های پوشیدنی های سامورایی برای تامین نیازهای آنان در میدان مبارزه و راحتی در جنب و جوش و حرکت طراحی شده بود و عموما از شلواری عریض و گشاد (هاکاما)، جلیقه دو تکه و لباسی گشاد به نام کیمونو تشکیل شده بود، این ترکیب به سامورایی اجازه راحتی و حرکت سریع در میدان جنگ را میداد، جنس کیمونو عموما از ابریشم بود که احتمالا به دلیل نرمی، خنکی و راحتی آن بوده همچنین سامورایی برای پوشش پاهای خود از صندل های چوبی استفاده میکردند.


اما از همه این ها مهمتر و جالبتر، طرز آرایش موهای سامورایی ها بوده آنها برای اولین بار در تاریخ ژاپن دور موهای خود را خالی کرده و باقی را بالای سر خود کاکل میکردند، این مدل مو حتی در دنیای امروزی بین جوانان از محبوبیت خاصی برخوردار است !!!


سامورایی ها در بعضی از میادین جنگ از زره و کلاهخود های آهنین نیز استفاده میکردند شاید جالب ترین و عجیب ترین جنبه این مبارزین زره و کلاهخود عجیب و بیش از حد مزین شده آنها میبوده هر چند تمامی تیکه های زره و کلاهخود سامورایی قابل تغییر بوده و هر سامورایی به دلخواه خود آنها را طراحی میکرده …


بر خلاف زره های سنگین و مستحکم شوالیه های اروپا در آن زمان، زره های ساموارایی بسیار سبک و نرم طراحی میشده تا به آنها اجازه آزادی بیشتر در حرکت را بدهد نکته جالب دیگر کلاهخود های ترسناک این مبارزین است که عمدتا آنرا را به شکل شیاطین در میآوردند تا در زمان مبارزه ترس را در دل دشمنان خود بیفکنند …

هر چند در طی زمان زره و کلاه خود های سامورایی دچار تغییرات بسیار شده اما شکل و شمایل کلی آنها به یک شکل مانده نکته قابل توجه دیگر در طراحی زره های سامورایی این است که انقدر تاثیر گذار و خارق العاده بوده اند که ارتش آمریکا اولین سری ژاکت های توپخانه خود را الهام گرفته از زره های سامورایی طراحی کرده بوده است.


جنگ افزار سامورایی ها

سامورایی ها مهارت های بسیار بالای در شمشیر زنی و استفاده از تیر و کمان داشتند اصلی ترین اسلحه ها شمشیر بسیار معروف کاتانا میباشد که به جرعت مخوف ترین، برنده ترین و بی نظیر ترین شمشیر ساخته دست بشر در طی تاریخ است، کاتانا نه تنها جنگ افزار اصلی سامورایی ها بوده است بلکه طبق آیین سامورایی ها، کاتانای هر سامورایی در برگیرنده قسمتی از روح صاحب آن بوده و نشان شرافت مبارز است
از اینرو حتی ساخت شمشیر های سامورایی شامل مراسم مذهبی و آیینی بوده و در طی زمان ساخت شمشیر، سازنده شمشیر به درگاه خدایان دعا میکرده است


کاتانا شامل تیغی بلند و منحنی به درازای شصت سانتی مترو دسته ای طویل است که براحتی امکان استفاده از دو دست را برای نگه داشتن شمشیر را به مبارز میدهد، تیغ شمیشر بر خلاف رقیب اروپایی خود ( شمشیر شوالیه) فقط از یک لبه برنده بوده و لبه دیگر قابلیت برش ندارد، کاتانا در زمان قدیم از “تاماهاگانه” آهنی بسیار مرغوب و خالص که فقط در ژاپن و بوسیله پُختن شنی مخصوص با درصد بالای آهن بدست می امده آهنگری و شکل میگرفته است اما با بیشتر شدن تعداد سامورایی و محدود بودن منابع “تاماهاگانه”در ژاپن شمشیر سازان و آهنگران از دیگر فلزات و ترکیبات مختلف آنها در ساخت کاتانا استفاده کردند …


کاتانا به اندازه قابل توجهی از شمشیر شوالیه های اروپایی سبک تر و در تمامی آزمایش ها برنده تر ظاهر شده است، تیغ برنده کاتانا به مبارز خود این اجازه را میداده که با حرکات سریع به راحتی اعضای بدن حریف خود را قطع کند …
دیگر اسلحه مبارزه نزدیک و تن به تن سامورایی ها نسخه کوتاه تر کاتا بوده که همیشه در کنار کاتانا مبارز را همراهی میکرده این شمیشر کوتاه یا بهتر بگوییم خنجر “واکیزاشی” نام داشته که در کنار کاتانا زوجی مرگ‌آور را در دستان مبارز تشکیل میداند که به ترکیب این دو اسلحه “دایشو” گفته میشده است، “واکیزاشی” یا همان خنجر کوتاه بیش تر از هر چیز نماد طبقه سامورایی ها بوده و در اکثر مواقع در مراسم آیین سامورایی ها همچون “ هاراکیری ” استفاده میشده که بعدا پستی درباره آن منتشر خواهیم کرد


بر خلاف تصویری که در اکثر رسانه ها از سامورایی ها دیده ایم شمشیر سلاح مورد علاقه سامورایی ها نبوده و برعکس این مبارزین ترجیح میدادند که عقلانی تر و زیرکانه تر به میدان مبارزه وارد شوند از اینرو اسلحه اصلی آنها در کنار کاتانا بزرگترین کمان دنیا یعنی “یومی” بوده است، کمانی که طول آن به نسبت قد مبارز در بعضی موارد به بیش از دو متر میرسیده است!! یومی سلاحی مخوف بوده و اسکلت های مانده از آن زمان نشان میدهد که سامورایی های مهارتمند با شلیک تنها یک تیر درست به مرکز پیشانی دشمنان جمجه آنها را سوراخ کرده و مرگی آنی را رقم میزدند …

 

 

 

1608_special_TOTO_main.jpg
مقدمه
ژاپن سرزمین طلوع آفتاب، کشور سامورایی‌ها،کشوری با پیشرفته‌ترین تکنولوژی و درخشان‌ترین فرهنگ و آیین و مناسک است. ژاپن مکانی پر رمز و رازو سرشار ازجذابیت‌های اسثنائی است.چه چیز خاصی آنجا نهفته است؟!

نام ژاپن

منابع رسمی ومتون بیادگار مانده چین به ژاپن از گذشته های دور اشاراتی داشته اند. چینــــی هابه ژاپن سرزمین وا(wa ) خطاب می کردند،ودرسال اول پیش از میلاد به حضور طوایف متعددی در ژاپن اشاره کرده اند .بین سدۀ اوّل ودوّم میلادی ،سفرای از ژاپن به دربار های چین میرسیدند.
ویک سفیر در سال۵۷ میلادی به دربار امپراتوری چین از خاندان هان(Han) به نــــــام کوانگ واKuang-Wa)) وارد شده بودهاست . ماهیخواری یکی از عناصراصلی زندگانی ژاپنــــــــــــی هادرمقطع اولین ارتباط آنها با چین باستان بوده. در پایان سدۀ هفتم میلادی بود که ژاپنی ها نام کشور خود را از وا(Wa) به نیپون (Nippon) تغییر دادند.
ژاپنی‌ها به کشور خود، نیهون (にほん (Nihon می‌گویند. نیهون از دو واژهٔ NICHI (که به صورت هی Hi نیز تلفظ می‌شود) و HON تشکیل شده‌است. NICHI یا Hi به معنای خورشید و روز است و HON یعنی ریشه و آغاز، چرا که ژاپن اولین سرزمینی است که خورشید در آن طلوع می‌کند و روز از آنجا آغاز می‌شود به آن سرزمین آفتاب یا سرزمین آفتاب تابان می‌گویند. در زبان ژاپنی این نام نیپون Nippon (にっぽん) نیز تلفظ می‌شود.

Japan-flag-and-kanji-2

ژاپن دربرگیرنده مجمع الجزایری است که در شرق آسیا و بین اقیانوس آرام و دریای ژاپن واقع شده است. حدودا شامل ۳۰۰ جزیره می‌شود که بزگ ترین این جزیره‌ها هونشو، هوکایدو، کیوشو و شیکوگو نام دارند. ژاپن کمی ‌از کالیفرنیا کوچکتر است.
ژاپن کشوری کوهستانی و بیشتر جزیره‌های آن آتشفشانی هستند؛ به خاطر همین کشوری زلزله خیز به شمار می‌آید و درسال حدود ۱۵۰۰ لرزش داریم که اکثر آنها هم منجر به زمین لرزه می‌شود
ژاپن حدود ۱۲۸ میلیون نفر جمعیت دارد و بزرگترین منطقه یعنی توکیو که شامل شهر پایتخت توکیو و چند استان دیگر می‌شود یکی از بزرگترین پایتختهای جهان بوده که بالغ بر ۳۰ میلیون نفر جمعیت دارد.
پیشینه ژاپن
در یک کتاب چینی به نام Book of Han برای اولین بار نام ژاپنی‌ها آورده شده است.
طبق گزارشات چینی‌ها از سه دوره پادشاهی، قدرتمندترین پادشاه این مجمع الجزایر در قرن سوم یاماتایی کوکو نام داشته و براساس یک افسانه امپراطور جیمو در ۱۱ فوریه سال ۶۶۰ قبل از میلاد ژاپن را کشف کرده و او اولین امپراطور ژاپن به شمار می‌آمده. البته این داستان کاملا نمادین است.
تاریخ ژاپن بسیار درخشان و سرشار از لحظه‌های هیجان انگیز است. این تاریخ یکی از متنوع‌ترین و منحصر به فرد ترین فرهنگها در سراسر جهان را خلق کرده است.
ادوار تاریخی ژاپن شامل ،دورۀ دربار یاماتو که شامل دوره اصلاحات تایکا ، والگو گرفتن از تمدن چین است.
دورۀ نارا یا عصر اشرافیت، دورۀ هیان ،توسعه تمدن بودائی بر آمدن رزمندگان سامورایی دورۀ کاماکورا عصر ملوک الطوایفی در ژاپن در این دوره ایستادگی سامورایی ها در مقابل مغولان ونهضت کمو را شامل می شود.
دورۀ حکومت لشکری آشیکاگا ، که شامل دوره های نامبو کوچوئ، وموروماچی است .
دورۀ اتحاد از ۱۶۰۰_۱۵۷۳ میلادی عروج سردارن سه گانه .
دورۀ ادو (توکوگاوا) که شامل استقرار حکومت لشکری و جامعه طبقاتی ، تحریم مسیحیت وبریدن ژاپن از دنیای خارج است و پایلان حکومت سپهسالاری.
دورۀ انقلاب میجی ، که از ۱۸۶۸ آغاز گردید و منجر به ورود ژاپن به دو جنگ جهانگیر اول و دوم گردید.
اما بطور کلی می توان تاریخ ژاپن را به چهار دوره تقسیم کرد.
  1. ژاپن قدیم
  2. ژاپن امپراتوری
  3. ژاپن ملوک الطوایفی وشوگونی
  4. ژاپن جدید
o-JAPAN-TEMPLE-CHERRY-facebook

ژاپن قدیم:

در روز ۲۲ بهمن، که برابر تقویم باستانی ژاپن روز آغاز بهار است، بسال ۶۶۰ پیش از میلاد «جیمو تنو» (امپراتورجیمو) نبیره «نینگی_ نومیکوتو» در یاماتو(ایالت کنونی نارا) به تخت پادشاهی نشست و او نخستین امپراتور ژاپن بود.
در این دوره آئین بودائی در این کشور رخنه کرد و بسرعت انتشار یافت، عامل اصلی پیشرفت آن ، تبلیغ بی آزار ومسالمت جوئی وپرهیزگاری واطاعت وانقیاد نسبت به حکومت بود. زمانیکه ملکه سویکو بر این کشور سلطنت می کرد نایب السلطنه او موسوم به امیر شوتوکو_تیشی که مدت ۲۹ سال (۶۲۱-۵۹۲ م) زمامدار واقعی ژاپن بود در ترویج آئین بودا کوشش کرد به کمک وی معابدبسیاری در سراسر ژاپن برای عبادت بودا ساخته شد . مساعی او در این راه بحدی بود که بوی لقب آشوکای ژاپن دادند.
در سال ۶۴۵میلادی شورش عظیمی در ژاپن بر پا شد که در تاریخ این کشور بنام اصلاح بزرگ از آن یاد می شود ، دو تن از شورشیان باسامی کامتاری وامیر ناکا قدرت را قبضه کردند و سرانجام امیر ناکا تحت عنوان سلطان تنجی به سلطنت رسید ووحدت کشور را ایجاد کرد و بر خلاف گذشته که سلطان فقط ریاست قبایل را داشت امیر ناکا مرکزیت ایجاد کرد و به حکام ایالات و ولایات دستور داد که خراج مقرره را بپردازند . بدین ترتیب دوره سیاسی تاریخ ژاپن سپری گردید ودوره امپراتوری آغاز شد.

عصر امپراتوری:

سلطان تنجی را باید موئسس این دوره ژاپن دانست وی با قدرت وشوکت حکومت کرد، شهر کیوتو پایتخت ژاپن در دوره امپراتوری به عظمت رسید، برخی از سلاطین این دوره بعلت گرایش آئین بودا و تعصب در این دین دست از زندگی پر جلال وشکوه برداشتند.
یکی از سلاطین این دوره یوزی نام داشت که به علت هوسرانی وکشتار بیرحما نه مردم وزجر آزاری که نسبت به آنان روا میداشت بی شباهت با نرون امپراتور روم نبود.
سرانجام مردم بر وی شوریدند و اورا از سلطنت خلع کردند. در دورۀ امپراتوری فرهنگ وهنر چین نفوذ بسیاری در ژاپن پیدا کرد. ژاپن در این دوره بسرعت رو به ترقی نهاد. تمول بسیار موجب فساد وهرج ومرج گردید ، بیعدالتیT دزدی و راهزنی افزایش یافت خاندان های بزرگ امپراتوری را آلات دست خود کردند. حکومت امپراتوری جای خود را به حکومت شوگونی داد.

امپراطور تنجی

عصر ملوک الطوایفی یا دوران شوگون ها:

از سدۀ دوازدهم در سرزمین ژاپن دوره ملوک الطوایفی آغازگردید . وامپراتوری رو به افول نهادو شوگون ها که به معنی سردار یا سرداران است تا نیم اول قرن نوزدهم برژاپن بصورت مستبد حکومت کردند.
اولین شوگون یوروتومو بود پس از وی خاندان هوجو قدرت را در دست گرفتند یکی از افراد این خاندان بنام توکی مون قوائی را که از جانب قوبیلای قاآن امپراتوری مغولی یوان چین به تحریک کره ایها به ژاپن حمله کرده بودند در هم شکست وحملات بعدی را دفع کرد.خاندان هوجو در جدال قدرت در داخل حاکمیت را به خاندان آشیکاکا واگذار کرد.درسال ۱۵۷۳ .م. سه نفر که ویل دورانت آنان را بعنوان دزدان دریای یاد کرده خاندان آشیکاکا را برانداختن نام یکی از سه تن که موفق شد حکومت شوگونی تشکیل دهد توکوگاوا وا ایه یاسو بود حکومت پر قدرت آنان تا سال ۱۸۶۸ ادامه داشت. در این دوره آئین مسیحی بوسیله یکی از مبلغان ژزوئیت (یسوعی) بنام فرانسیس گزاویه در ۱۵۴۹.م. در ژاپن اشاعه پیدا کرد در زمان خاندان توکوکاوا پایتخت از کیو تو به شهر یدو (توکیو)منتقل شد وچون مسیحیت در ژاپن پیروان بسیاری یافت وامکان داشت مذاهب بومی و قدیمی را مورد تهدید قرار دهد به فرمان ای یاسو از تبلیغ آن جلو گیری کردند ودروازه های مملکت را بروی پرتغالی ها بستند.

Yoritomo Minamoto

خاندان توکوکاوا در سدۀ نوزده میلادی نفوذ وقدرت خود را در ژاپن از دست داد. مردم این کشور که خود را در انزوا می دیدند واز مسافرت بکشورها محروم بودند بغض وکینه زیادی باین خاندان شوگونی پیدا کردند تحولات با ورود آمریکائیها به ژاپن روند دیگری پیدا کرد در سال ۱۸۳۷ .م. یک فروند کشتی آمریکائی ژاپنی های یک کشتی غرق شده را نجات دادند وآنان را به یدو مرکز حکومت شوگونی بردند اما در آنجا با توپ های آماده شلیک مواجه شدند. وناچار به عقب نشینی گردیده اند.در سال ۱۸۴۹.م باز تلاش به گشودن بنادر ژاپن کردند ولی باز موفق نشدند آمریکائیها در سال۱۸۵۳.م. چهار فروند کشتی آمریکائی بفرماندهی دریا سالا ر کمدئر پری بدون اعتنائ به ممانعت ژاپنی ها در آبهای ممنوع الورد این کشور وارد شدندو مدتی در آنجا اقامت کردند درسال ۱۸۵۴ .م. باردیگردریادار پری با ده کشتی توپدار به آبهای ژاپن وارد شد وبه دولت امپراتوری پیغام دا د باید بنادر خود را بگشایند و با آنان روابط سیاسی بر قرارکنند. ونتیجه آن معاهد کاناکاوا شد.ورود خارجی ها وانقلاب ۱۸۶۸ مردم ژاپن را از خواب انزوا بدر آورد.

عصر جدید ژاپن :

پس از برکناری و استعفای شوگون امپراتور جدید که موتسو هیتو یامی جی نام داشت در سال ۱۸۶۸ .م. بقدرت رسید.و شروع به اصلاحات اساسی در ژاپن کرد ومقام امپراتوری تا مرحله خدایی بالا برد. پایتخت را از کیوتو به یدو که نام توکیو به معنای پایتخت شرقی است را بخود گرفت انتقال داد در ائین شینتو تغییراتی داد راه آهن وخطوط تلگراف کشیده شد ارتش نوئین با نظام وظیفه برقرار گردید.گروهی از جوانان را برای فرا گیری وکسب فرهنگ جدید به کشورهای اروپایی اعزام کرد.چند تن از افسران مهندسان و حقوقدانان اروپایی را به ژاپن دعوت کرد.آمریکائی ها در تربیت جوانان ژاپنی سعی بلیغی نمودند.ژاپن پس از مجادله برسر کره وپیروزی در آنجا به مصاف روسیه تزاری رفت . روسیه در ۱۹۰۵.م. از دولت ژاپن شکست خورد واین شکست موجب انقلاب ۱۹۰۵.م. روسیه گردید.
ژاپن در جنگ جهانی اول ایالت شانتونگ چین را که در اختیار آلمان بود بتصرف در آورد و بر مستعمرات این کشور در اقیانوس کبیر دست یافت. در این زمان ژاپن از لحاظ عقیده سیاسی به دو گروه تقسیم می شدند عده ای از آنان آزادیخواه بودند به هیچ وجه میل نداشتند که کشورشان با نیروی نظامی و قوه قهریه به اشغال ممالک دیگر بپردازند، دسته دوم بر عکس معتقد بودند که جزایر ژاپن کافی برای ملت پیشرفته و مترقی ژاپن نیست بلکه باید با تسخیر سرزمین های دیگر بر وسعت ژاپن افزود.
بحران اقتصادی ۱۹۲۹.م. که تجارت ابریشم ژاپن را دستخوش فنا کرده بود بنفع طرفداران قدرت نظامی تمام گردید. ژاپنی ها دو سال بعد ۱۹۳۱.م. بر منچوری چین دست یافتند. ژاپنی ها در ۱۹۳۹.م. به هند وچین تاختند. وبر این خطه دست یافتند، در ۱۹۴۱.م.که یکسال از جنگ جهانی دوم می گذشت دول آلمان ایتالیا و ژاپن متحد شدند تا قوای خود را علیه متفقین به کار اندازند.ژاپن بدون علام قبلی به پرل هاربر حمله کرد وخسارت شدیدی به آمریکائیان زد. این اقدام ژاپن موجب گردید. تا آمریکائیها با تمام قوائی خود وارد جنگ گردند. ژاپنی ها بعد از پر هاربر به اندونزی وسنگاپور حمله کردند وپیروزیهای درخشانی بدست آوردند. اما نتایج جنگ در اروپا به ضرر متحدین تمام شد و آلمان هیتلری در ۱۹۴۵.م. سقوط کرد آمریکائیان با توافق شوروی سابق با پرتاب دو بمب اتمی در شهرهای هیروشیما وناکازاکی ژاپن را وادار به تسلیم کرد. دولت ژاپن در ۱۴ اوت ۱۹۴۵.م. تسلیم متفقین شد .
و دو سال بعد از جنگ جهانمی دوم ۱۹۴۷.م. قانون اساسی ژلاپن به تصویب رسید. ژاپن پس از رهای از جنگ سیاست مسالمت آمیز در پیش گرفت در ۱۹۵۶.م. به عضویت سازمان ملل متحد در آمدا. اقتصاد این کشور بار دیگر چندان قدرت گرفته که این کشور بدون داشتن معادن زیر زمینی به یکی از بزرگترین قدرت های جهان تبدیل گردیده است.

nagasaki-atomic-bomb-1945

نژاد مردم ژاپن:

در باره تاریخ و نژاد مردم ژاپن ،تا چندی پیش گفته می شد که زندگی انسان در این سرزمین چندان قدیمی نیست وشاید که از ۵۰۰۰ سال بیشتر نباشد. اما اکنون باستانشنان ژاپنی گمان دارندکه زندگی انسان در این سرزمین بسیار بیش از اینست ودیر زمانی پیش از پدید آمدن سفالگری، مردمی در این جزایر زندگی می کردند، اما دانسته نیست که مهاجران اولیه از سرزمین آسیا یا از جزایر دیگر به این سرزمین آمده بودند.
بنا به یک فرضیه،ظروف سفالین که نشانۀ تمدن مردم اولیۀ ژاپن است بیش از ۱۰۰۰۰ سال پیش از میلاد در ژاپن ساخته شد.
ریشه های نژاد مردم ژاپن در هم ومبهم است . تنها چیزی که روشن است آنکه پیش از رسیدن ژاپنیان به این سرزمین نژادهای دیگری با مشخصات مختلف در آنجا می زیستند .یکی از این نژادها آینو است که با وجودخطرهای بسیار تاکنون باقی مانده است.آینوها از نوع مردم قفقازی با پوست سفید و ریش انبوهند وتوتم آنان خرس است وزندگی ایشان شبیه زندگی شکار چیان وماهیگیران است . انان قرن ها در شمال مجمع الجزایر ژاپن چیره بودند. ولی اینک منحصر به گروه اندکی شده اند که در هوکائیدو زیست می کنند.
نژاد ژاپنی راترکیبی از عناصر وتیرهای چندگانه از بخش های مختلف آسیا دانسته اند. می گویند که مردم ژاپن درآغاز از ۹ تیرۀ نژادی گوناگون ساخته شدند، یا دست کم از سه تیره یعنی مغولی، مالایی_ پولینزی ومردم جزایر اقیانوس ارام ، وآینو ها در شمال ژاپن. از زمان باستان تیره های گونگون از جزایر دریای جنوب یا قاره آسیا به ژاپن مهاجرت کرده وبا دیگر ساکنان اینجا آمیخته اند. (دکتر شاهین پهنا دایان)
فرضیه ای هم در بارۀ آمدن اقوام آریای در روزگار باستان واز قارۀ آسیا به ژاپن وجود دارد.
ژاپن اینک برنامۀ تحقیقات علمی وسیعی تدارک دیده است تا با بهر برداری از پیشرفتهای باستا نشناسی و حیات شناسی ودیگر زمینه های دانش بشری، راز رمز پیشینۀ جغرافیایی وزندگی انسان در این سرزمین را بیابد.
وضعیت سیاسی ژاپن
در حال حاضر ژاپن یک کشور پادشاهی است که برمبنای قانون اساسی اداره می‌شود و اما در آنجا قدرت پادشاه بسیار محدود شده است. درحقیقت پادشاه مقامی‌تشریفاتی دارد که مقامش به عنوان “سمبل یک کشور و سمبل اتحاد مردم” تعریف شده است. درحالیکه حاکمیت مطلق به مردم ژاپن تفویض شده است، قدرت توسط نخست وزیر ژاپن و سایر اعضای منتخب Diet (مجلس ژاپن) حفظ می‌شود.
دین ومذهبشینتو عقیده و ایمان بومی ژاپنی هاست . یکی از اعتقادات اساسی دین شینتویی این است که همه خدایان یا ارواح ، همه مردم و همه طبیعت جملگی از پدر و مادر واحدی متولد شده اند . بدین خاطر است که همه اشیا ، چه آن هایی که دیده می شوند و چه آن هایی که از نظر ها غایب اند ، دارای طبیعتی الهی می باشند . نتیجه عملی چنین اعتقادی این است که یک شخص ژاپنی می تواند خود را یک بودایی ، مسیحی و یا پیرو یکی از ۳۷۵ گروه مذهبی که امروزه در ژاپن یافت می شود دانسته و در عین حال نیز خود را همچنین یک نفر شینتو قلمداد کند .
دین شینتویی ، به خلاف اکثر مذاهبی که در کتاب حاضر شرح داده ایم ، هیچ بنیانگذار تاریخی ، متون مقدس دینی و یا اصول جزمی و دگم خاصی ندارد . همه مردم ژاپن ، از لحاظ تولدشان شینتو می باشنذ . این دین در اساس ترکیب و مخلوطی از انواع و اقسام روحیات ، نگرش ها و تفکراتی است که در زندگی مردم ژاپن و نحوه برخورد ایشان با جهان خارج به صورت ضروریات در آمده اند . آن طور که سوکیو اونو می گوید ، دین شینتویی عبارت است از : هم یک اعتقاد شخصی به کامی و هم یک زندگی اجتماعی بر مبنای طرز فکر کامی است ، چیزی که در طی قرون و اعصار از به هم پیوستن و تداخل تأثیرات نژادی و فرهنگی گوناگون ، اعم از بومی یا خارجی ، که جملگی درهم رفته و تحت نظارت خاندان سلطنتی صورت واحدی پیدا کرده اند ، به وجود آمده است .
اصطلاح شینتو از مجموعه دو حرف – کاراکتر چینی به وجود آمده است : یکی شد ن به معنای (خدایان) یا ( ارواح) و دیگری تائو به معنای(راه ) . بدین ترتیب شینتو به معنای( راه خدایان ) می باشد . واژه ی چینی شن را معادل واژه کامی دران ژاپنی دانسته ااند ، که آن نیز معمولا به همان صورت ( خدایا) یا ( ارواح) ترجمه می شود . اما تعریف روشن کامی و یا ترجمه کافی آن به انگلیسی ، غیر ممکن است . کامی شامل همه آن چیز های دیدنی است که مستعد رشد و احیا یا تجدید حیات می باشند و نیز شامل پدیده های طبیعی نظیر خورشید ، ماه ، رودخانه ، درختان ، کوه ها ، پاره ای حیوانات و ارواح نیاکان است . ارواح گذشتگان مشتمل بر ارواح در گذشتگان از خانواده سلطنتی ، اعضای خانواده در گذشته ، افراد بر جسته ، رهبران قبایل و طوایف و قهرمانان ملی است ، به علاوه تمام کسانی که به خاطر علت های شرافتمندانه ای جان خود را در ژاپن باخته اند .

2.IMG_7574

داستان آفرینش:

افسانۀ آفرینش ژاپن می گوید که در تاریخ آغاز پنج خدا،یکی پس از دیگری ، در آسمان ها پدید آمدند و بدنبال آنها هفت تبار از خدایان و الهه ها پدیدار شدند. دونسل نخستین،تک بودند، اما پنج نسل بعدی زوج،هرکدام مرکب از یک خدا ویک الهه.آخرین نسل اینان« ایزاناگی» و«ایزانامی»بودند که جزایرژاپن از آنان زاده شد.
« ایزانگی» و « ایزانامی» پس از پیدا آمدن، و بفرمان خدایان والهه های دیگر، برآستانۀ اسمان ایستادند واز آنجا نیزه ای را به ته دریا که زیر پایشان در زمین گسترده بود فرو بردند، و چون نیزه را از دریا درآوردند، قطره های آبی که از آن می چکید، جزیرۀ کوچکی در دریا ساخت. آنها به این جزیره فرود آمدند و در آنجا کاخی ساختند . ودر این کاخ بود که «ایزانامی» جزایر ژاپن را به دنیا آورد و سپس الهۀ آفتاب وبرادرش را.
افسانۀ دیگر می گوید که «ایزاناگی» و « ایزانامی» پس از خوردن میوۀ بهشتی به زمین رانده شدند. این روایت به داستان آفرینش و سرگذشت آدم در باور ادیان اینسوی شرق است.
در روایت دیگر از افسانۀ آفرینش آمده جهان هستی از میان توفان والتهاب عظیم برآمد وچون آسمان و زمین آرام گرفت، خدایان چند از عدم به عالم وجود در آمدند تا خدایی به نام «ایزاناکی» و الهه ای به نام «ایزانامی» پدیدار شدند و اینان سرزمین ژاپن را از مجموعۀ جزایر و دریاها و طبیعت واقلیم دور وبر آن به دنیا آوردند. سپس «ایزانامی»الهۀ آفتاب را زاد وپس از آن خدای ماه را که این دو در آسمان درخشان وتابان ماندند. «ایزانامی» بسیار خدایان و الهه های دیگر زاد که پسین آنها پسری بود همان «خدای خورشید» («هو_ موسوبی») که مادر بهنگام زادن این فرزند در شرارۀ او سوخت و خاکستر شد. پس «ایزاناکی» به جستجوی جفت خود که جان زندگی او بود به راه افتاد و به سرزمین ظلمات رفت، اما آنجا جز تاریکی و تباهی نیافت.
در این افسانه مایه ها و پندارهایی همانند باورهای افسانهای ایران باستان پیداست، واز میان داستان زاده شدن در آتش یا از آتش که به قصۀ سمندر، مرغ افسانه ای که از آتش زاد می شود ، مانندست، ونیز جستجو در ظلمات که در ایران نیز افسانه ای آشناست و بیشتر در بارۀ اسکندر پرداخته اندکه در پی آب حیات به آنجا رفت.
داستانهای و افسانه های ژاپنی فراوان است که در این مختصر نمی کنجد.

Izanami-e-Izanagi

 

آداب ورسوم وفرهنگ ژاپن

آداب و رسوم و فرهنگ ژاپن آنقدر جالب توجه است که نمی‌توانیم برای توصیف آن کلمات مناسبی را پیدا کنیم. این فرهنگ تحت تاثیر فرهنگ آسیا، اروپا و امریکای شمالی بوده است.
هنرهای سنتی ژاپن عبارتند از: ایکبانا، اریگامی، عروسک سازی، سفالگری، اجرای مراسم سنتی مثل مراسم سنتی چای، باغبانی و شمشیربازی. مانگا را نیز نباید فراموش کنیم؛ کتاب مصور خاص ژاپنی‌ها به نام اَنمیه که انیمیشن تلویزیون و فیلم‌های بسیاری از آن تاثیر می‌گیرند.
ژاپن کشوری مذهبی است، مذهب در ژاپن به سوی بازگشت به فطرت انسان گرایش دارد و این باعث تنوع بسیار زیاد آداب مذهبی شده است.
برای مثال والدین و فرزندان طبق آیین شینتو جشن می‌گیرند، دانش آموزان قبل از امتحان دعا می‌خوانند، زوجها مراسم ازدواجشان را در کلیسای مسیحی برگزار می‌کنند و مراسم تدفین در معابد بودایی انجام می‌شود.
فرهنگ ژاپن از فرهنگ‌های مختلف بهترین‌ها را اقتباس کرده و رسم و رسوم خاص و یگانه ژاپن را به وجود آورده است.
علیرضا خانی در یاداشتی در روزنامه اطلاعات نوشت: اما آنها که گمان می‌برند شکوه تمدن ژاپن از قدرت تکنولوژیک آن برمی‌خیزد، دچار ساده‌اندیشی و سطحی‌نگری‌اند. تمدن یگانه کالایی است که مبادله نمی‌پذیرد وفقط باید در درون یک ملت «تولید» شود. اگر آن طور بودکه همه ملت‌ها با خرید فناوری متمدن می‌شدند رفتار برخی شهروندان خودمان را که سوار بر آخرین مدل خودروهای ژاپنی با آخرین فناوری آنها هستند، ببینید. قدرت فناوری خیره کننده چشم‌بادامی‌های ژاپن، به رغم همه جلال وشکوهش، «فرع»ی است کوچک بر تمدنی که این ملت آفریده است. «اصل» این تمدن را بیش از آنچه در کارخانه‌های معظم ایالت اُزاکا بتوان یافت در ویرانه‌های دلخراش ایالت فوکوشیما می‌توان دید. وقتی رفتار متمدنانه آوارگانی که از پی مخوف‌ترین زلزله‌ قرن، منظم و تمیز در صف آب می‌ایستند وبی جنجال و هیاهو و ناسزا فقط به اندازه مصرف همان روز خود، آب دریافت می‌کنند با رفتار مردمان یک کشور جهان سومی، در شرایطی کاملا عادی، مقایسه می‌کنیم، معنای تمدن نمایان می‌شود.

در همه فیلم‌ها و عکس‌های خبری که از روزهای پس از زلزله و سونامی ویرانگر ژاپن منتشر شد یک صحنه درگیری، ازدحام، هجوم، غارت فروشگاه، ولع برای دریافت کمک‌های اعطایی، بی‌نظمی و حتی فریاد و جزع دیده نمی‌شد. یکی از خبرگزاری‌ها خلاصه مشاهدات خبرنگارانش را چنین بازتاب داده است:

  • صفوف منظم آب و غذا بدون هیچ حرف زننده یا رفتار خشن.
  • هیچ ساختمانی در زلزله ۹ ریشتری آسیب ندید. همه خسارت‌ها مربوط به سونامی و ورود دریا به شهر بود.
  • غارتگری دیده نشد. زورگویی یا از دست دیگران ربودن دیده نشد. فقط تفاهم بود.
  • ۵۰ نفر از کارگران نیروگاه اتمی، به رغم نشت مواد رادیو اکتیو، با از جان گذشتگی ماندند تا به خنک کردن دستگاه‌ها ادامه دهند.
  • حتی یک مورد سوگواری شدید یا زدن به سر و صورت دیده نمی‌شد. مصیبت و غم همراه با طمانینه بود.
  • مردم فقط اقلام مورد نیاز خود را تهیه کردند و این باعث شد به همه آب و آذوقه برسد.
  • مردم از افراد ناتوان و پیر و بیمار دستگیری می‌کردند. رستوران‌ها قیمت‌ها را کاهش دادند. یک خودپرداز بدون محافظ دست نخورده ماند.
  • همه دقیقاً می دانستند باید چه کاری انجام دهند. انگار بار دومی بود که این اتفاق افتاده است!
  • رسانه‌ها در انتشار اخبار محتاط و دقیق بودند. از انتشار گزارش‌های التهاب‌آفرین خودداری می‌کردند و فقط اخبار آرام‌بخش پخش می‌شد.
  • هنگامی که در یک فروشگاه برق رفت، مردم اجناس را برگرداندند سرجایشان و به آرامی فروشگاه را ترک کردند.

این همان تمدنی است که بقیه محصولات و مصنوعات تمدنی، بر آن بنا شده است. سونی و پاناسونیک و هیتاچی و تویوتا و هوندا و نیسان موتورز بر این تمدن بنا شده است. چنین فرهنگ و چنان رفتار مدنی است که منجر به رشد و توسعه در همه عرصه‌ها و همه ابعاد می‌شود. زیربنای ناب تمدن یک سرزمین را باید در مواقع بحران دید. اینها را مقایسه کنید با رفتار بسیاری از هموطنان خودمان، آن هم در مواقع عادی و فراوانی و ثبات، ببینید ابعاد تفاوت را.فرق است میان مردمی که پس از جنگ ویرانگر جهانی و انفجار دو بمب اتمی در کشورش، کارگرانش در سراسر جهان نان خالی می‌خوردند و هر یک «سنت»شان را به «ین» تبدیل می‌کردند تا سرزمینشان را بسازند با قشر تازه به دوران رسیده کشورهای جهان سومی که هر یک «واحد پول ملی»‌شان را به دلار تبدیل می‌کنند تا در جهان غرب سرمایه‌گذاری کنند.
در فرهنگ ژاپنی مفهمومی بنام “گناه” وجود نداره… و اصلا” مردم با این مفهموم هیچ آشنایی ندارن… تنها مفهوم بازدارنده در اونجا، “شرمندگی” است. برا همین است که کسی که درست کارش رو انجام نمیده و پیش مردم شرمنده میشه، حتی ممکنه که دست به خودکشی بزنه، چون دیگه چیزی برای از دست دادن نداره…

تماشا کردن شکوفه‌های گیلاس یکی از رسم‌های جالب مردم ژاپن است. میلیونها نفر از آنها همه ساله بعد از ناپدید شدن آسمان گرفته و غم زده زمستان برای دیدن ‌هانامی، یا همان تماشای شکوفه‌های گیلاس دسته جمعی به پارکها و باغهای معابد می‌روند.
وقتی که در یک روز بهاری نسیم ملایمی ‌گلبرگهای سفید و صورتی به اندازه دانه‌های برف رقصان در باغ را با خود حمل می‌کند، به راحتی می‌توانیم چگونگی شور و اشتیاقی که ژاپنی‌ها برای دیدن این شکوفه‌های کم دوام با جنبه مقدس، دارند را درک کنیم.

hanami 2

hanami

یکی دیگر از هنرهای جذاب و هیجان‌انگیز ژاپنی‌ها کیمونو است. کیمونو و لباسهای سنتی ژاپنی‌ها به شمار می‌آیند. جنس کیمونو از ابریشم و همیشه هم بسیار گران بوده است. پوشیدن کیمونو نیاز به تمرین‌های خاص دارد. اما بی شک ارزشش را دارد. چراکه هنگام پوشیدن حس واقعا شگفت انگیزی به انسان دست می‌دهد! کیمونو لباسی بسیار دوست داشتنی است.
امروزه زنان ژاپنی در مراسم رسمی ‌و یا سنتی مثل مراسم تدفین، جشنهای عروسی و یا آیین و مناسک کیمونو می‌پوشند و به ندرت کسی در زندگی روزمره از کیمونو استفاده می‌کند. رنگ و مدل کیمونو بسته به سن و وضعیت تاهل و تجرد شخصی که آن را می‌پوشد و مراسمی ‌که در آن شرکت می‌کند متفاوت است.

kimono

حال به سراغ مراسم چای می‌رویم. مراسم چای آیینی سنتی به شمار می‌آید که در آن چای سبز (یاماتچا) آماده شده توسط استاد ماهر در محیط آرام به گروه کوچکی از مهمانان داده می‌شود. در این مراسم هر چیزی زمان و مکان خاص و دلیل ویژه خودش را دارد. چیدمان ساده گلها روی تاقچه نیز باید به گونه ای باشد که وقتی مهمانها وارد شدند همه گلها را تحسین کنند. شیرینی‌هایی که قبل از چای به مهمانها داده می‌شود با وسیله ای به اسم کوروموجی خوانده شده و این وسیله برای نشان دادن فصلهای سال طراحی شده اند.
مراسم چای مثل مدیتیشن برای حضور داشتن در زمان حال اجرا می‌شود.

tea...

امورایس ، ترکیبی از پلوی سرخ کرده با سس، یک خوراک سبک غربی ابداع شده در ژاپن، به همراه یک املت است که گفته می شود ابداع فرانسه می باشد. حدود یکصد سال پیش خوراک های سبک غربی شروع به گسترش در ژاپن کردند. تنها حدود پنجاه سال قبل از این تاریخ بود که ژاپن درهای خود را بر روی جهان گشوده بود. مردم خوراک های سبک غربی را متناسب با ذائقه ی خود تغییر می دادند. انواع مختلفی از خوراک های سبک غربی از جمله امورایس ابداع شدند.
گفته می شود که امورایس، در رستوران هایی شروع به ارایه شد که خوراک های ارزان قیمت سبک غربی را به توده ی مردم ارایه می دادند. نظریه های مختلفی در این باره که چه کسی برای نخستین بار به این ایده رسید، وجود دارد. یک نظریه این است که این خوراک نخستین بار در یک رستوران سبک غربی در توکیو به عنوان غذای کارکنان رستوران ابداع شد. این ممکن است برای سرآشپزهایی که سرشان خیلی شلوغ است ابداع شده باشد که می توانستند با یک دست آن را با قاشق بخورند و یک دست دیگرشان آزاد بود تا مراقب قابلمه های روی اجاق باشند.
نظریه ی دیگر این است که یک رستوران سبک غربی در اوساکا این خوراک را برای نخستین بار درست کرد. گفته می شود که این رستوران به مشتری های دایمی خود، پلوی سرخ شده با قارچ، پیاز و سس داد که روی آن یک املت گذاشته شده بود. این خوراک آن اندازه محبوب بود که تبدیل به خوراک دایمی فهرست غذای رستوران شد.
این خوراک همیشه مورد علاقه ی کودکان بوده است و محبوبیت آن بین بزرگسالان نیز تا اندازه ای است که شمار زیادی از رستوران های ویژه ی امورایس وجود دارند. به جز نوعی که امروز و در این برنامه یاد گرفتید، این خوراک انواع مختلف دیگری نیز دارد. یک نوع، دارای پلو مرغ سرخ کرده است که در یک املت نیم پز پیچیده می شود که سپس روی آن سس ریخته می شود.
❖ مواد لازم برای ۴ نفر

  • پلو دمی گرم، ششصد گرم
  • نصف پیاز، یکصد و بیست گرم
  • گوشت مرغ پوست کنده، یکصد و بیست گرم
  • کره، سی گرم
  • سس گوجه فرنگی، نصف پیمانه (صد میلی لیتر)
  • تخم مرغ، شش عدد
  • روغن گیاهی، چهل میلی لیتر
  • نمک و فلفل
  • کمی سس اضافه برای پوشاندن روی املت

آماده سازی

پیاز را به شکل مکعب های یک سانتی متری خرد کنید. مرغ را نیز همانند پیاز به تکه های مکعبی شکل یک سانتی متری درآورید. کمی نمک و فلفل روی مرغ بپاشید.

کره را در یک ماهیتابه ریخته و آب کنید. پیاز را روی حرارت ملایم سرخ کنید تا نرم شود. مرغ را اضافه کرده و سرخ کنید تا مغز پخت شود. سس را اضافه کنید و خوب هم بزنید.

ماهیتابه را از روی اجاق بردارید. با یک قاشق چوبی برنج گرم را هم بزنید تا همه ی مواد به خوبی با هم مخلوط شوند. ماهیتابه را دوباره روی اجاق قرار دهید. آن را روی حرارت متوسط سرخ کنید و به آن نمک و فلفل بزنید. پلو مرغ سرخ شده را به چهار قسمت تقسیم کنید. هر یک از آنها را با کمک یک پوشش پلاستیکی به شکل بادام درآورید.

تخم مرغ ها را در یک کاسه بشکنید و بن زرده آنها را که سفید رنگ است جدا کنید. به آنها نمک زده و با یک چنگال هم بزنید.این مخلوط را به چهار قسمت تقسیم کنید.

یک ماهیتابه کوچک (حدود بیست سانتی متر قطر) را روی حرارت متوسط گرم کنید. دو قاشق چایخوری روغن گیاهی، اضافه کنید و مطمئن شوید که روغن در داخل ماهیتابه پخش شده است. یک قسمت از مخلوط تخم مرغ را اضافه کنید. یک یا دو بار با یک چنگال هم بزنید و سپس ماهیتابه را به ارتفاع ده سانتی متر بالای حرارت اجاق گرفته و آن را بچرخانید تا این که مخلوط تخم مرغ به طور یک دست گسترده شود. وقتی که املت کمی خودش را گرفت، ماهیتابه را از روی حرارت بردارید و یک قسمت از برنج سرخ کرده را وسط املت بگذارید.

با یک چنگال، لبه های املت را بلند کرده و روی برنج سرخ شده بگذارید. از عقب ماهیتابه شروع کنید تا به جلوی آن برسید. روی ماهیتابه یک بشقاب قرار دهید و ماهیتابه را برگردانید تا املت داخل بشقاب قرار گیرد. شکل آن را با کمک یک تکه پوشش پلاستیکی درست کنید. روی املت سس گوجه فرنگی بریزید.

 

Omurice 4
امورایس
Omurice 3
امورایس
Omurice 2
امورایس به سبک ژاپنی
Omurice 1
امورایس

پیشنهاد ما به شما برای میل؛ صرف این غذا در هنگام صبحانه به سبک ژاپنی یا نوعی غذای فرعی هنگام خوردن ناهار است. بهتر است تاماگویاکی را همراه با سس سویا مصرف کنید.

 

زمان آماده شدن: ۵ دقیقه | زمان پختن:  ۵دقیقه | زمان کلی: ۱۰ دقیقه

 

❖ ترکیبات

  • ۳ عدد تخم مرغ بزرگ
  • دو قاشق چای خوری روغ مخصوص پخت و پز
  • یک و نیم ورزق نوری (nori)اختیاری
  • ۲.۵ سانتی متر قسمت سبز تربچه دایکون(که از قسمت شیرین آن شیرین تر است)

❖ ادویه جات:

  • سه قاشق غذاخوری داشی
  • دو قاشق غذاخوری شکر
  • یک قاشق غذاخوری سس سویا
  • یک قاشق غذاخوری میرین
  • دو ذره نمک
  • سس سویا

❖ چه وسیله هایی نیاز دارید:

  • ماهیتابه ترجیحا مربعی شکل
  • چاپستیک مخصوص پخت و پز (چوب غذاخوری)
  • حصیر بامبو

Tamagoyaki Ingredients❖ دستور العمل:

به آرامی تخم مرغ ها را در ظرفی بریزید و با چاپستیک یا چنگال آن را به هم بزنید. بهتر است این کار را زیگ زاگی انجام دهید
Tamagoyaki 2

 

در ظرف دیگر ادویه ها را مخلوط کنید و خوب به هم بزنید
Tamagoyaki 1

 

مخلوط ادویه و تخم مرغ را به آرامی به هم اضافه کنید. سپس اون رو به ظرفی که لبه خمیده داره انتقال بدید. اینطوری ریختن آن به کف ماهیتابه راحت تر است.
Tamagoyaki 3

 

ماهیتابه رو داغ کنید و روغن رو به اون اضافه کنید. وقتی صدای جلز ولز کردن روغن رو شنیدید یه لایه نازک از تخم مرغ رو به اون اضافه کنید.
Tamagoyaki 6

 

تخم مرغ سفت شده رو به یک قسمت از ماهیتابه انتقال بدید و جمعش کنید.

 

مقدار بیشتری از مخلوط رو دوباره درون ماهیتابه بریزید صبر کنید تا سفت شود.

 

وقتی که لایه ی بعدی سفت شد اون رو دوباره مثل مرحله ی قبل رول کرده و به سمت گوشه ی تابه مایل کنید

 

لایه ی جدیدی بریزید و مطمئن شوید تا همه جای تابه به طور کامل پخش شده اند. سپس صبر کنید تا سف شود

 

وقتی لایه ی جدید سفت شد دوباره آن را به سمت گوشه ی تابه رول کنید.

 

حالا این راند سوم است.مثل مراحل قبل عمل کنید.

 

راند چهارم. و دوباره مثل مرحله ی قبل. دقت کنید تخم مرغ را به خوبی رول کنید تا نشکند

 

ادامه ی رول کردن…

 

این پنجمین راند است.

 

این ششمین راند و آخرین است.

 

شما می توانید املت را کمی برشته کنید.

 

املت رو از ماهیتابه بردارید و روی حصیر بامبو منتقل کنید و آن را بپیچید
Tamagoyaki 14

 

توجه: برای استفاده ی تربچه در تاماگویاکی ابتدا آن را به خوبی رنده کنید.سپس وقتی تخم مرغ را کف تابه ریخیتید؛ آن را ذره ذره به هر لایه اضافه کنید.  Tamagoyaki-15-1

 

برای استفاده از نوری وسط تاماگویاکی هم آن را به صورت کامل وسط تاماگویاکی بگذارید و رول کنید مانند عکس های زیر

Tamagoyaki-21Tamagoyaki-18-2

photo_2017-01-26_16-37-30
تاماگویاکی
photo_2017-01-26_16-37-26
تاماگویاکی با ورق نوری (جلبک)