سامورایی () نجیب‌زادگان نظامی و افسر کاست در قرون وسطی و عصر جدید نخستین ژاپن بودند. در ژاپن، به آنان معمولاً بوشی (武士) یا بوک (武家) گفته می‌شود. ویلیام اسکات ویلسون، مترجم زبان ژاپنی معتقد است که: «در زبان چینی، حرف 侍، در اصل فعلی است که معنای «ماندن» یا «یاری کردن»، در سطوح عالی اجتماعی را می‌رساند، و ریشهٔ آن، اصطلاح ژاپنی سابوراو است. در هر دو کشور چین و ژاپن، این کلمات به معنای «به ملازمان نجیب‌زادگان» اشاره دارد و تلفظ آن در زبان ژاپنی، به سامورایی تغییر شکل یافته است. بر اساس دیدگاه ویلسون، کلمهٔ سامورایی برای نخستین بار در اثر گزیده‌هایی از اشعار سلطنتی نخستین، اثر کوکین واکاشی (۹۰۵–۹۱۴) در اوایل سدهٔ دهم میلادی آورده شده است.

در اواخر قرن دوازدهم، اصطلاح سامورایی بطور مترادف بوشی بکار می‌رفت و در ارتباط با جنگاوران رده‌های میانی و عالی استفاده می‌شد. سامورایی‌ها معمولاً به یک طایفه یا لرد منتسب بودند، و به عنوان افسران تاکتیک نظامی و استراتژی بزرگ تحت تعلیم قرار می‌گرفتند. این افرای پیرو مجموعه ضوابطی بودند که بعدها بوشیدو نامیده شدند. گرچه تعداد سامورایی‌ها کمتر از ۱۰٪ جمعیت ژاپن بود، اما آموزه‌های آنان را همچنان می‌توان هم در زندگی روزمرهٔ مردم ژاپن و هم در هنرهای نظامی ژاپنی امروز مشاهده کرد.

 پیشینه

اولین استفاده از جنگجویان اجیر شده در تاریخ ژاپن به اواخر دهه هشت و اوایل دهه نه میلادی برمیگردد … امپراطور کامو، امپراطور وقت ژاپن تصمیم گرفته بود که حکومت خود در هِنشوی شمالی که بزرگترین و پر جمعیت ترین جزیره ژاپن میباشد را افزایش و مستحکم بسازد
اما جنگجویانی که برای شکست دادن گروه سرکشی به نام اِمیشی که در هنشو قصد انقلاب کرده بودند به خاطر کمبود شخصیت و مهارت های جنگی در انجام وظیفه خود ناکام بودند …امپراطور کامو گروه جدیدی از مبارزان را تعلیم و تربیت کرد و به آنها لقب شوگون را داد، این جنگجویان که در استفاده از شمشیر و کمان مهارتی بی نظیر داشتند خیلی زود به ابزار مورد علاقه امپراطور کامو برای مقابله با انقلابیون و سرکشان تبدیل شدند …
این اولین استفاده از جنگویان اجیر شده که مهارتی بالاتر از بقیه جنگجویان داشتند در تاریخ ژاپن بود، هرچند که در ابتدا آنها را شوگون صدا میکردند اما این عبارت فقط یک لقب موقت بود …چیزی نگذشت که امیران و فرماندهان محلی در سرتاسر ژاپن سامورایی ها را تعلیم و تربیت میکردند و از آنها برای پیشبرد اهداف جنگی خود استفاده میکردند …

 آیین تربیت

جنگجویان سامورایی خود را پیرو “راه و رسم سامورایی” و یا بوشیدو میدانند، بوشیدو ترکیبی از تعالیم نفسانی، جسمانی و ارزش های اخلاقی است که بر اساس شرافت، وفاداری و سرسپردگی به آموزگار و استاد خویش تا پای مرگ ریخته شده است، اصول و معیار بوشیدو در طی تاریخ هرگز به صورت مکتوب نبوده و سینه و به سینه و نسل به نسل منتقب شده است، برخی از محققین بوشیدو این راه و رسم را شامل هشت رکن اصلی میدانند :

  1. وفاداری: دلاور نسبت به فرا دست خود، به ویژه امپراتور وفادار است.
  2. حق شناسی: دلاور نسبت به وطن خود و امپراتور حق شناس است.
  3. رشادت: دلاور در راه وطن و خدمت به امپراتور از جان خود نیز دریغ نمی‌کند
  4. عدالت: دلاور در انجام وظیفه عادلانه رفتار می‌کند.
  5. صداقت: دلاور از بیم اذیت و آزار دروغ نمی‌گوید.
  6. ادب: دلاور در هر حالتی حتی نسبت به دشمن خود مؤدب است.
  7. متانت: دلاور حتی در حالت هیجان روحی، متانت خود را از دست نمی‌دهد و عواطف خود را ظاهر نمی‌سازد.
  8. شرافت: دلاور یا باید شرافتمندانه بجنگد و پیروز شود و یا جوانمردانه خود را بکشد.

از اینرو میتوان گفت شرافت و مردانگی مهم ترین اصول راه سامورایی است به همین دلیل این جنگجویان همیشه با خود دو شمشیر را حمل میکردند یک شمشیر بلند (کاتانا) و دیگری شمشیر کوتاه یا خنجر (تانتو) که اولی برای مبارزه و دیگری برای خودکشی به هنگام شکست استفاده میشده

 پوشش سامورایی

سامورایی ها بی شک ستارگان راک زمان خود بودند !! طولی نکشید که مُد و طرز لباس پوشیدن آنها در سرتاسر ژاپن به محبوبیت خاصی دست پیدا کرد هر چند خود سامواریی ها برای تحت تاثیر قرار دادن دیگران لباس نمیپوشیدند !!‌


تمامی جنبه های پوشیدنی های سامورایی برای تامین نیازهای آنان در میدان مبارزه و راحتی در جنب و جوش و حرکت طراحی شده بود و عموما از شلواری عریض و گشاد (هاکاما)، جلیقه دو تکه و لباسی گشاد به نام کیمونو تشکیل شده بود، این ترکیب به سامورایی اجازه راحتی و حرکت سریع در میدان جنگ را میداد، جنس کیمونو عموما از ابریشم بود که احتمالا به دلیل نرمی، خنکی و راحتی آن بوده همچنین سامورایی برای پوشش پاهای خود از صندل های چوبی استفاده میکردند.


اما از همه این ها مهمتر و جالبتر، طرز آرایش موهای سامورایی ها بوده آنها برای اولین بار در تاریخ ژاپن دور موهای خود را خالی کرده و باقی را بالای سر خود کاکل میکردند، این مدل مو حتی در دنیای امروزی بین جوانان از محبوبیت خاصی برخوردار است !!!


سامورایی ها در بعضی از میادین جنگ از زره و کلاهخود های آهنین نیز استفاده میکردند شاید جالب ترین و عجیب ترین جنبه این مبارزین زره و کلاهخود عجیب و بیش از حد مزین شده آنها میبوده هر چند تمامی تیکه های زره و کلاهخود سامورایی قابل تغییر بوده و هر سامورایی به دلخواه خود آنها را طراحی میکرده …


بر خلاف زره های سنگین و مستحکم شوالیه های اروپا در آن زمان، زره های ساموارایی بسیار سبک و نرم طراحی میشده تا به آنها اجازه آزادی بیشتر در حرکت را بدهد نکته جالب دیگر کلاهخود های ترسناک این مبارزین است که عمدتا آنرا را به شکل شیاطین در میآوردند تا در زمان مبارزه ترس را در دل دشمنان خود بیفکنند …

هر چند در طی زمان زره و کلاه خود های سامورایی دچار تغییرات بسیار شده اما شکل و شمایل کلی آنها به یک شکل مانده نکته قابل توجه دیگر در طراحی زره های سامورایی این است که انقدر تاثیر گذار و خارق العاده بوده اند که ارتش آمریکا اولین سری ژاکت های توپخانه خود را الهام گرفته از زره های سامورایی طراحی کرده بوده است.


جنگ افزار سامورایی ها

سامورایی ها مهارت های بسیار بالای در شمشیر زنی و استفاده از تیر و کمان داشتند اصلی ترین اسلحه ها شمشیر بسیار معروف کاتانا میباشد که به جرعت مخوف ترین، برنده ترین و بی نظیر ترین شمشیر ساخته دست بشر در طی تاریخ است، کاتانا نه تنها جنگ افزار اصلی سامورایی ها بوده است بلکه طبق آیین سامورایی ها، کاتانای هر سامورایی در برگیرنده قسمتی از روح صاحب آن بوده و نشان شرافت مبارز است
از اینرو حتی ساخت شمشیر های سامورایی شامل مراسم مذهبی و آیینی بوده و در طی زمان ساخت شمشیر، سازنده شمشیر به درگاه خدایان دعا میکرده است


کاتانا شامل تیغی بلند و منحنی به درازای شصت سانتی مترو دسته ای طویل است که براحتی امکان استفاده از دو دست را برای نگه داشتن شمشیر را به مبارز میدهد، تیغ شمیشر بر خلاف رقیب اروپایی خود ( شمشیر شوالیه) فقط از یک لبه برنده بوده و لبه دیگر قابلیت برش ندارد، کاتانا در زمان قدیم از “تاماهاگانه” آهنی بسیار مرغوب و خالص که فقط در ژاپن و بوسیله پُختن شنی مخصوص با درصد بالای آهن بدست می امده آهنگری و شکل میگرفته است اما با بیشتر شدن تعداد سامورایی و محدود بودن منابع “تاماهاگانه”در ژاپن شمشیر سازان و آهنگران از دیگر فلزات و ترکیبات مختلف آنها در ساخت کاتانا استفاده کردند …


کاتانا به اندازه قابل توجهی از شمشیر شوالیه های اروپایی سبک تر و در تمامی آزمایش ها برنده تر ظاهر شده است، تیغ برنده کاتانا به مبارز خود این اجازه را میداده که با حرکات سریع به راحتی اعضای بدن حریف خود را قطع کند …
دیگر اسلحه مبارزه نزدیک و تن به تن سامورایی ها نسخه کوتاه تر کاتا بوده که همیشه در کنار کاتانا مبارز را همراهی میکرده این شمیشر کوتاه یا بهتر بگوییم خنجر “واکیزاشی” نام داشته که در کنار کاتانا زوجی مرگ‌آور را در دستان مبارز تشکیل میداند که به ترکیب این دو اسلحه “دایشو” گفته میشده است، “واکیزاشی” یا همان خنجر کوتاه بیش تر از هر چیز نماد طبقه سامورایی ها بوده و در اکثر مواقع در مراسم آیین سامورایی ها همچون “ هاراکیری ” استفاده میشده که بعدا پستی درباره آن منتشر خواهیم کرد


بر خلاف تصویری که در اکثر رسانه ها از سامورایی ها دیده ایم شمشیر سلاح مورد علاقه سامورایی ها نبوده و برعکس این مبارزین ترجیح میدادند که عقلانی تر و زیرکانه تر به میدان مبارزه وارد شوند از اینرو اسلحه اصلی آنها در کنار کاتانا بزرگترین کمان دنیا یعنی “یومی” بوده است، کمانی که طول آن به نسبت قد مبارز در بعضی موارد به بیش از دو متر میرسیده است!! یومی سلاحی مخوف بوده و اسکلت های مانده از آن زمان نشان میدهد که سامورایی های مهارتمند با شلیک تنها یک تیر درست به مرکز پیشانی دشمنان جمجه آنها را سوراخ کرده و مرگی آنی را رقم میزدند …

 

 

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند *
شما می توانید از این استفاده کنید HTML برچسب ها و ویژگی ها: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>