ژاپنی ها گاهی اوقات اگر مفهوم مطلب بدیهی و روشن باشد، بعضی حروف و حتی کلمات را حذف می کنند. برای مثال کلمه “من” هرچند با حروف لاتین به صورت watakushi نوشته می شود، اما ممکن است بصورت غیر رسمی و محاوره ای به صورت watashi شنیده و استفاده بشود. پسوند wa نیز برای مودبانه ساختن، زمانی که درباره دیگران صحبت می کنید به کار برده می شود. برای کلمه “او” نیز مانند انگلیسی و عربی دو کلمه مجزا برای مونث و مذکر وجود دارد، که معنای کلمات “او(مذکر)” kare و “او(مونث)” kanojo می باشد.
برای صدا کردن دیگران پسوند tachi برای حالت جمع به کار برده می شود.

ضمیر فارسی ضمیر ژاپنی
من watakushi
تو anata
او ano hito
ما watakushitachi
شما anatatachi
آنها ano hitotachi

ضمایر اشاره
ضمایری با ko شروع می شوند که نشان دهنده اشاره به نزدیک و به معنای این چیز یا این مکان است. ضمایری که با so شروع می شوند نشان دهنده آن چیز و یا آن مکان هستند. ضمایری که با a شروع می شوند نشان دهنده اشاره به دور و به معنای آن چیز و یا آن مکان هستند.

ضمایر فارسی ضمایر ژاپنی
این،اینها kore
آن، آنها(نزدیک) sore
آن،آنها(دور) are
اینجا koko
آنجا(نزدیک) soko
آنجا(دور) asoko

عبارت ko-so-a-do از کنار هم قرار دادن حرف اول ضمایر اشاره:sore,are,kore و ضمایر پرسشی dore به معنی کدامیک تشکیل شده است. kotoba یعنی “کلمه” ko-so-a-do kotoba برای ضمیرهای اشاره به مکان استفاده می شود که عبارتند از:koko(اینجا)وsoko(آنجا),asoko(آنج ا،اشاره به دور)وdoko(کجا؟)
برای به کار بردن این ضمیرها بهتر است مطمئن بشید که مخاطب از موضوع مطلع است! مثلا اگر مخاطب اطلاع نداشته باشد و بهش بگوییم اونو برام بیار ممکنه چیز دیگری بیاورد

 

قید مکان

قید های مکان متداول در زیر آورده شده است، که بعد از اسم استفاده می شود:

قید مکان معادل ژاپنی
بالا ue
پشت ushiro
کنار soba
جلو mae
داخل،درون naka
خارج،بیرون soto
زیر shita
مقابل،روبرو mukō

داخل ایستگاه
eki no naka ni
روبروی بانک
ginkō no mukō ni

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند *
شما می توانید از این استفاده کنید HTML برچسب ها و ویژگی ها: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>